Ik geraak maar niet in kerststemming...

Ik weet niet wat het is. Ik heb gewoon geen zin in die eindejaarsfeesten. Ik heb ook geen goesting om iets speciaals te koken. Zelfs een kerstboom zal er waarschijnlijk niet komen.

Nochtans doen mijn buren er echt alles aan om mij toch in de kerstsfeer te brengen.








Maar dan ook echt alles.

Spruitjes met balsamico en olijfolie.

Ik bezoek dagelijks tientallen (kook)blogs. Nu had ik al een paar keer een recept zien passeren met spruitjes, balsamico azijn en olijfolie. Ik kon me begot niet voorstellen hoe dat proefde, dus moest ik het eens proberen.



(*)


Hoe maak je het?

500 g spruitjes
2 eetlepels balsamico azijn
2 eetlepels olijfolie
peper en zout

Maak de spruitjes proper en ontdoe ze van de taaie buitenbladeren. Snij ze in vier en leg ze in een vuurvaste schaal. Besprenkel royaal met de balsamico en olijfolie. Kruid met peper en zout.

Zet de schaal zo'n 25 minuutjes in een voorverwarmde oven op 190 graden.


Smakelijk!







(*) Als je de afschuwelijk lelijke foto aandachtig bekijkt, dan zie je helemaal geen spruitjes. Is ook niet moeilijk, want ze waren niet te vreten. Ben dan maar rap om een Thai gereden, en dat was wel lekker. ;-)

Herinnering aan een fijne namiddag...

... ergens midden 2009.


Tja, dan schilder je eens een muur speciaal met bordverf zodat de kindekens die op bezoek komen erop kunnen tekenen. En op een mooie zondagmiddag was het zover. Een goeie vriendin kwam langs uit het verre verre verre West-Vlaanderen met twee van haar koters.





Natuurlijk zagen ze dat maagdelijk zwart bord. Mijn dierbare wederhelft begreep de onuitgesproken hint en snelde meteen naar mijn bureau om krijtjes te gaan halen.

De kindjes tekenden en kleurden alsof het een lieve lust was, terwijl wij lekker aan het bijkletsen waren. Het viel me toen al op hoe mooi die kleuren wel waren. En ik dacht nog, tjiens in onzen tijd hadden die krijtjes toch zo geen felle tinten.

Enfin, de heerlijke namiddag zat erop, we dumpten onze vriendin inclusief koters op de trein richting Woarrehem.

Eenmaal terug en alles netjes opgeruimd, bekeek ik nog eens de doos met krijtjes. Ahum, het waren dus echte pastelkrijtjes. Heel mooi hoor, maar als we die zouden afwassen, dan moeten we meteen ook de muur herschilderen. En laat ik daar nu echt geen goesting in hebben sè.

Dus blijft de tekening. Mensen denken dan ook meteen dat we héél kindvriendelijk zijn, wat altijd goed is voor ons imago.

Ach ja, je moet er iets voor over hebben hé.


Voor je imago vrienden.

Geitenkaas met zongedroogde tomaatjes

Als Elza D. langskomt, dan weet ze dat ze eten krijgt. Zoals ook deze keer. Maar madam had precies grote honger en nog voor dat ik mijn model goed en wel kon fotograferen, zat ze er al aan. 't Is ergens wel begrijpelijk, want 't is/was dan ook heel errug lekker.







Wat heb je nodig?

1 potje geitenkaas (de smeerbare, genre chavroux)
8 à 10 (ongeveer) zongedroogde tomaatjes in olie (uitgelekt)
peper, zout, oregano


Je doet alle ingrediënten in een blender (mixen gaat ook) en laat het machine draaien tot je een smeuïge pasta bekomen hebt. Eventjes proeven en bijkruiden indien nodig.


Heerlijk op versgebakken stokbrood, pasta of misschien zelfs op toastjes als aperitiefhapje.

Perfect ontbijt

Voor mij kan de dag niet beter beginnen dan met dit poepsimpel ontbijtje. Bovendien geeft het me het gevoel dat ik de dag gezond begin. En als ik dat niet geloof maak ik mezelf wel iets anders wijs.




1 potteke Griekse Yoghurt (Total 0%)
1 eetlepel krokante muësli
1 eetlepel havermout
50 g blauwe bessen (of rozijntjes)
1 koffielepel honing

Ik zal het nodig hebben want blogdiva Elza D. komt een beetje brainstormen.


Wish me luck!

Mijn moeders wijsheden.

Mijn moeder is echt een heel wijze vrouw. Zowel in het schoon Nederlands als in het Gents. Ze heeft een heel unieke humor, is altijd gevat, en dat moet ook wel met mij als dochter (kuch). Af en toe maakt ze haar eigen versie van een spreuk om ze nog "diepzinniger" te maken. Ahum. Een van haar favorietjes is deze:



"Waar rook is, is vuur zei de boer, en hij probeerde zijn sigaret aan te steken met een verse koeienvlaai."

(Eigenlijk zegt ze het zo: Woar ruuk es es vier zai den boer en ee omstak zijn sigaredde an ne koestront).


Veel meer kan je daar niet aan toevoegen, lijkt me.

Peerbeignets

Stress, stress, stress. De blokperiode is weer aangebroken. Om het studerende nageslacht een beetje te steunen, dacht ik aan deze peerbeignets. 't Is op 10 minuutjes klaar én 't is begot nog lekker ook.




Wat heb je nodig?

2 grote rijpe peren (met gewone appeltjes gaat het ook hoor)
200 g suiker
1/2 koffielepel kaneel
150 g zelfrijzende bloem
160 ml melk
1 eetlepel zelfgemaakte vanillesuiker (of twee zakjes gekochte)
1 ei

Doe de suiker en de kaneel samen in een kom, meng goed en zet apart.

Klop het ei los in de melk. Zeef de bloem in een bowl, doe er de vanillesuiker bij en het melk/eimengsel. Roer goed met een klopper tot alle klontjes verdwenen zijn.

Schil de peren, ontpit ze en snij ze in schijfjes van 1 cm dikte.

Dop de schijfjes in het beslag tot alles mooi onder een laagje deeg zit en bak op 180° in de friteuse (zonder mandje!!!). Draai de peerschijfjes regelmatig om zodat ze overal mooi goudbruin bakken (zo'n 2 à 3 minuutjes). Haal ze met een schuimspaan uit de olie en laat eventjes uitlekken op keukenpapier. Rol de peerschijfjes in de suiker/kaneelmengeling en dien op.

Onze zuchtende... eh sorry... hard blokkende medemens zal er nog beter tegenaan kunnen als ze dit achter de kiezen hebben.


Succes hé.

Vanille extract

Je hebt je vast al ooit eens afgevraagd waar Nigella haar vanille extract vandaan haalt. Ik heb het bij ons nog nooit gevonden. En als je het al vindt, is het enorm duur. Vanille essence kun je bij ons wel krijgen, maar da's puur chemische brol. Daar is nooit een vanillestokje aan te pas gekomen.

Maar er is goed nieuws. Je kan het gewoon zelf maken mét wodka. Wees gerust, je hebt meestal maar een koffielepeltje nodig en die alcohol zal je dus niet proeven in je bereiding. Bovendien heeft wodka een neutrale smaak wat ideaal is.



Wat heb je nodig?

6 vanillestokjes
wodka (mag een goedkoop merk zijn)

Reinig grondig een gebruikt confituurpotje, flesje of wat dan ook waar je het vanille extract in wil bewaren (steriliseer indien nodig). Snij de vanillestokjes in de lengte door en doe ze in het potje. Overgiet met de wodka tot de stokjes onderstaan. De verhouding is 100 ml wodka voor 10 g vanillestokjes.

Sluit het potje goed af en schud. Zet op een donkere koele plaats gedurende minstens 8 weken (zes maanden is ideaal, maar niet echt noodzakelijk). Schud wekelijks het potje eens goed door. De vloeistof zal steeds donkerder kleuren. Als je wil, mag je na 6 maanden het extract overgieten in een flesje. Maak hiervoor gebruik van een zeef en een trechter zodat je de stokjes kan opvangen. Vanille extract op basis van alcohol kan tot 10 jaar bewaard worden.

Je zal al snel merken dat je nooit nog gekochte vanillesuiker of vanille essence zal willen gebruiken.

Brigitte Kaandorp, een grote madam.

We wisten eigenlijk niet goed wat te verwachten van de nieuwe show van Brigitte Kaandorp. 'Op naar het sportpaleis' was dan ook geen gewone voorstelling. Het was een bonte avond waar muziek centraal stond. Maar dan muziek à la Kaandorp. Met unieke humor en af en toe eens een traan.



Al haar bekendste liedjes passeerden de revue. Bolide, Zwaar Leven, Ik haat je, Annelies van der Pies...


(Andries Knevel is zo'n beetje de mannelijke Alexandra Colen)

De sfeer zat er meteen goed in en tot op het einde was ze lekker interactief met het publiek. Kortom, we hebben gelachen en gezongen. En het was goed, uitstekend zelfs. Een onvergetelijke avond.