Da is jong, da is.

De Baziel saga

Het ziet er naar uit dat Zieltje zelfs geen operatie nodig zal hebben.





We zijn blij. Maar we zijn pas donderdag 100% zeker. ;-)

Vanille bewaarwafels die lekker blijven!

Het is niet moeilijk om een recept voor bewaarwafels te vinden. Maar de meeste wafels zijn na een halve dag al bijlange zo lekker niet meer. Ze verliezen een deel van hun luchtigheid en je hebt vooral een botersmaak in de mond, en da's niet zo aangenaam. De truc om wafels lang luchtig te houden, is het gebruik van karnemelk. Je proeft de karnemelk helemaal niet (toch niet als ze koud zijn), maar door zijn textuur worden de wafels een pak luchtiger.

De rietsuiker is ook een heel belangrijk element omdat deze een diepere smaak aan de wafeltjes geeft. Het vreemde aan deze wafeltjes is dat ze warm bijlange zo lekker niet zijn als koud. Maar geen paniek, ze zijn rap afgekoeld. Met dit recept had ik zeker een 25-tal wafeltjes. Ah ja, en je bewaart ze best in een luchtdichte doos (Tupperware of gelijkaardig).





Wat zwieren we erin?
250 g zachte boter (kamertemperatuur)
250 g rietsuiker
2 el vanillesuiker (of 2 pakjes)
3 eieren
240 ml karnemelk (zonder smaakjes!!!!)
500 g zelfrijzende bloem
snufje zout


Klop de boter met de rietsuiker en de vanillesuiker tot de suiker mooi opgenomen is (toch zeker 2-3 minuutjes). Roer er de eierdooiers onder en vervolgens de karnemelk. Roer tot je een egaal beslag hebt. Zeef en lepel er de bloem onder tot alle bloem is opgenomen.

Klop het eiwit stijf met een snufje zout. En spatel voorzichtig onder het deeg.

Veel plezier met het bakken!

Een perfecte zondag

Geef toe gisteren was absoluut perfect. Prachtig weer, de natuur die zich nog even sterk houdt vooraleer het in een winterslaap gaat. Echt ferm.

Ik heb ook een taartje gebakken met mijn spinnekopappelen ahum kattekopappelen. Een lekker bolletje vanille ijs paste er heerlijk bij. Mijn schoonmoeder was er toch content mee.

Daarna zijn we nog gaan wandelen bij ons in Hélécine. Altijd mooi.





Wat gaat daar allemaal in?


1 rol bladerdeeg of zanddeeg (kant-en-klaar)
4 à 5 grote appelen (geen moesappelen)
1/3 kl kaneel
1 klont boter
50 g + 50 g lichtbruine of rietsuiker
50 g gemalen amandelen
100 g bloem
100 g boter (in blokjes gesneden)





Neem een taartvorm met lage rand (ongeveer 24 cm doorsnede) en boter hem grondig in. Bebloem en klop af. Ontrol het deeg (hou het papier bij) en bekleed er de vorm mee, laat de overlappende randen er nog aan. Doorprik veelvuldig de bodem met een vork. Leg het boterpapier op het deeg en vul met bakbonen. Zet in een voorverwarmde oven en bak 10 minuutjes op 180°.

Schil de appelen, ontdoe ze van hun klokhuis en snij in plakjes van ongeveer 3 mm dikte. Laat een klont boter smelten in een pan en doe er de appelen bij plus 50 g suiker en de kaneel. Laat 10 minuutjes zachtjes garen. Haal van het vuur, en giet de appelen in een vergiet zodat ze kunnen uitlekken.

Doe de bloem, de suiker, de amandelen en de blokjes boter in een kom en wrijf het geheel tussen je vingers tot je kruimels hebt.

Haal de taartvorm uit de oven, pak er het papier en de bonen af. Verdeel de appeltjes over de vorm en verkruimel er de crumble over. Zet nog eens 20 minuutjes in de oven en laat bakken op 180°.

De taart is zowel lekker koud als warm. Je kan ze ook probleemloos heropwarmen.

Hieronder nog een kleine impressie van onze zondag. Eerst bij de schoonouders, daarna in Hélécine.

Een appeltje voor de dorst en nog veel meer...

Gisteren was het Fruitig Hageland, een dag in het teken van hoogstamfruit (appel en peer). 't Was eigenlijk wel tof om eens langs te gaan. Je kon er van alles proeven en ontdekken, ook veel oude soorten appelen en peren. Grappig hoe sommige appel en perensoorten heten. "Oud wijf" bijvoorbeeld. Niet dat ik mij aangesproken voelde. Ahum.


Als je uitleg wou, dan was er altijd wel een gepassioneerd iemand die je graag uitleg gaf. Er waren wandelingen, je kon op bezoek bij een sapverwerkend bedrijf (Fructus), bakken met appel, leren hoe je appelen en peren kon verwerken en bewaren. Allez, 't was de moeite. Ik heb mij vooral op Hakendover gericht, maar volgend jaar ga ik ook de andere plaatsen bezoeken.

't Is ne keer iets anders hé. En met dat mooi weer was het perfect.












Oh ja, heb ook iets nieuws ontdekt: oesterblad. Dat zijn die bloemetjes hieronder en die proeven dus naar oester. Was lekker in combinatie met die komkommer, appel en selder.









Dit alles om mijn meest genante moment van de dag uit te stellen tot het laatst.


Ik vol trots tegen de pomoloog: "Ja, bij mijn ouders thuis hebben ze spinnekopappelen".
De pomoloog: "Ah dat ken ik niet". De arme man begint verwoed te zoeken in zijn boeken (en hij had er veel bij), maar niets.
Ik bel naar mijn ma: "Zeg, spinnekopappelen, dat kennen ze hier niet zeuh"
Mijn ma: "Da's ook normaal, die bestaan niet. 't Zijn kattekopappelen".
Ikke: euh............


Ik ben een oud wijf.




Pffft.

Hier krijg ik dus tranen in de ogen van.

Mooie speech. Schoon voorbeeld.

Een echte venten salade (en voor stoere chicks).

Pittig en potig, zo kan je ze het best omschrijven. 't Zijn eigenlijk 2 recepten in één, maar 't is zooooooo lekker. De steak is gebaseerd op een recept in den Delicious waar ook Op den buiten heeft over geschreven. Ik heb er een slaatje van gemaakt.





Wat gaat daar allemaal in?


200 g rumsteak per persoon (hoe dikker hoe liever)
2 el olijfolie
2 teentjes look, fijngehakt
1/2 tl chilivlokken
1 tl venkelzaadjes
200 ml rundsfond (ik heb een bouillonketeltje in een 1/2 l heet water opgelost)
200 ml rode wijn,
2 el balsamico azijn
50 g tomatenpuree
1/2 rijpe peer per persoon
1 zakje ruccola
verse gepelde walnoten


Doe de olie in een aanbakpan (héél belangrijk, dus géén tefalpan). Schroei de biefstuk 2 minuutjes aan elke kant dicht. Haal uit de pan en laat 5 minuutjes onder alufolie rusten.

Doe de look, chili, venkel, fond, wijn en azijn in de pan. Roer goed. Bind de saus met de tomatenpuree. Laat 2 minuutjes koken en haal van het vuur.

Verdeel de ruccola over de borden. Snij de rijpe peren in plakjes en verdeel over de borden. Pel de walnoten en bestrooi er de borden mee.

Haal de folie van het vlees en leg het in de saus en keer het enkele keren om. Zorg dat het vlees aan elke kant goed bedekt is met de saus. Snij het vlees in dunne plakjes en verdeel over de borden.

Lepel nog wat saus over het vlees en smullen maar.

Ow yes baby!

Een uitdagende witte bonensalade met ricotta.

Ik met mijn onnozel enthousiasme altijd. Zag ik onlangs deze blogpost met de uitdaging om een bepaalde salade opnieuw te fotograferen. De salade werd oorspronkelijk gepubliceerd in het Donna Hay magazine. De originele foto komt van de uitstekende foodfotograaf Chris Court. En ik dus JA! IK DOE MEE!

Enfin, de vraag was dus om de foto opnieuw te maken. Maar eigenlijk liggen zo'n dingen mij niet zo goed. Bij mij voel je heel goed of het mijn foto is of niet. Zelfs al heb ik hem zelf gemaakt. Technisch is 'm meer dan ok, maar zelf zou ik het zo niet aangepakt hebben. Ik had jammer genoeg te weinig tijd om een tweede versie van de foto te maken. Dus we moeten het hiermee stellen. Het zou trouwens véél interessanter zijn om enkel een recept te geven en om daarvan ieder zijn interpretatie te zien.

Dit was de originele foto:



Dit is mijn versie:





Ik had wel niet zo'n ovalen bord en ik vond het eerlijk gezegd een beetje gek om er eentje te gaan kopen. Over de shoot zelf valt weinig te vertellen. De ondergrond is een witte kadapack (schuimkarton). Ik heb de foto genomen met een 24-70 mm L lens op 60mm, diafragma 5,6. Bij mij komt ook het licht van links ipv rechts. Maar we zijn aan het uitweiden. Terug naar de salade.


Wat moet er allemaal in (2 pers) ?

1 blik cannellini bonen (afgegoten en gespoeld)
1 kleine rode ui
30 g zwarte olijven zonder pit
2 el platte peterselie*
1 rode chili peper (in plakjes gesneden)
6 kerstomaatjes
zeezout
zwarte peper
100 g verse ricotta
2 el olijfolie (extra virgine)
2 el rode wijnazijn

Verdeel alle ingrediënten over de borden en werk af met de ricotta. Maak een vinaigrette van de olie en de azijn en sprenkel over de salade.

Ik vond in mijn supermarkt geen platte peterselie en dus heb ik maar lavas (maggiekruid) gebruikt en dat paste er wonderwel goed bij.

Fijn en heuglijk nieuws...

Zieltje's oogje is niet verloren. Gelukkig. Volgende week donderdag moet hij waarschijnlijk wel onder het mes voor een behoorlijk pijnlijke operatie, maar daarna gaat hij weer helemaal de oude zijn.





Oef. En sedert hij zijn kapke draagt, ontvangen we nu ook TV Marokko en TV Moskou. Handig. ;-)