Voos zonder bloos: Back to the seventies.

Aaahhhhh.... de jaren zeventig. Toen de limonade nog neongroen was, het servies van Esso kwam, de viewmaster op het nachtkastje lag en de Monchichi in de armen van ondergetekende. Elke woensdagmiddag wachtte mijn moeder mij op met deze wel heel bijzondere pasta. Ahum. 't Is blijkbaar een typisch West/Oost-Vlaams gerecht, want het Italiaans noemen zou de waarheid teveel onrecht aandoen.

Je moet weten, mijn ma had toen nog nooit een Italiaan in levend lijf gezien, laat staan dat ze toen al wist hoe ze pasta zou moeten maken. Gelukkig waren toen de pakjes van Miracoli (uitgesproken: mirrakollie) pas op de markt. En de worstjes van Zwan ook.





Wat heb je nodig voor 2?

1 pak Miracoli Italiano
1 blik Zwan worstjes (Frank) (400 g)
1/2 liter melk
30 g bloem


Zet een steelpannetje op het vuur en doe er de melk en de bloem in. Warm al roerend op tot de saus begint te binden. Voeg er de tomatenpuree uit het Miracoli pak bij en 1/3 van het vocht van de Zwan worstjes. Blijf roeren en laat de saus wat doorkoken. Voeg er de kruiden bij die ook in het pak zitten.

Zet een grote pan op het vuur, doe er ruim water in, een snuf zout en breng aan de kook. Doe er de pasta in en laat 4 minuutjes koken. Giet af, verdeel over de borden en lepel er de saus over.
Leg er de zwanworstjes op, en strooi er wat van de parmezaanse kaas over die ook in het pak zat.

Lekker jong!

Hihi.