Belachelijk lekkere eitjes in tomatensaus.

Ja mijn madammen zijn nog steeds heel erg bedreven in het leggen van eitjes. Na de roereitjes, omeletten, hard gekookte eitjes, spiegeleitjes, zacht gekookte eitjes,... was het eens tijd voor eitjes in tomatensaus. ;-)

Het is eens iets anders en bovendien is het ook nog gezond, eenvoudig en gewoonweg overheerlijk. Dit moet je zeker eens proberen!






Wat heb je ervoor nodig (2 personen)?


4 eitjes
1 blik tomatenblokjes
1 teentje look
1 scheut rode of witte wijn
1 sjalotje
1 kl suiker
peper en zout
olijfolie
4 eieren
4 dikke sneden brood

Voor erbij:

1 klontje boter
200 g jonge bladspinazie
peper en zout


Hak de look en de sjalot fijn en fruit glazig in wat olijfolie. Doe er de tomaten bij en de scheut wijn. Kruid met peper, suiker en zout en laat 8 minuutjes pruttelen. Breek er de eieren in en kruid opnieuw met wat peper en zout. Zet een deksel op de pan en laat sudderen tot de eieren klaar zijn. Ze moeten nog redelijk lopend zijn, maar het eiwit moet wel volledig gestold zijn.

Zet ondertussen nog een andere pan op het vuur en smelt er het klontje boter in. Doe er de gewassen spinazie bij en laat helemaal smelten. Kruid met peper en zout.

Rooster de sneden brood en verdeel ze over de borden. Schep er de tomatensaus en de eitjes op en doe er de spinazie bij.

Za-lig!

Pasta met courgette, feta en munt.

En ik ben nog de pijnboompitjes vergeten in de titel. Want meer zit daar dus echt niet in. En dat past perfect! Echt dik word je er ook niet van, gelukkig. Allez, als je het bij één portie houdt hé. Volgens mij gaat het ook perfect met geitenkaas, mocht je niet van feta houden.





Wat moet daar allemaal in?

Zie titel. :-)


1 courgette (gewoon formaat)
3 el pijnboompitjes
15 blaadjes munt
150 g feta
zout en peper van de molen
olijfolie
pasta


Was en snij de courgette in twee (in de lengte). Neem een dunschiller en snij de courgette in fijne reepjes.

Zet de pastapot op het vuur met gezouten water. Blancheer hierin de courgetteplakjes gedurende 1 à 2 minuutjes. Schep de courgette uit het kookvocht, doe in een vergiet en spoel met ijskoud water.
Doe de pasta in het courgettekookvocht en kook zoals de aanwijzingen op het pak.

Zet ondertussen een droge steelpan op het vuur en rooster hierin de pijnboompitjes tot ze beginnen te kleuren. Verkruimel ondertussen ook al de feta.

Giet de pasta af, spoel eventjes onder water, en giet terug in de pot. Doe er alle andere ingrediënten bij en een beetje olijfolie. Meng alles goed en kruid met peper van de molen.


Dat smaakt echt af!

Tienen, USA anno 2011 of was het 1944?

Toen ik gisteren naar huis reed van dundelais zag ik in mijn rechter ooghoek een militaire tent staan. Ik dacht eerst, tjiens zijn het militaire oefeningen of zo? Maar neen, 't waren de Tiense Bevrijdingsfeesten. Ik ben rap rap om mijn fototoestel gereden en heb daar welgeteld tien minuutjes rondgedoold. Een kleine impressie.

°English version on demand. ;-)






Pas op, er waren ook echte strijders aanwezig. Het duurde wel even vooraleer ze op gang kwamen.





Ze hadden echt aan alles gedacht. Ge weet nooit moest den Duits terugkomen hé.





Maar ik wil vooral onderstaand koppel feliciteren. Zo te zien zijn die tot een uitstekend compromis gekomen. Zij: "ja ge moogt elk weekend soldaatje spelen, als ik mijne living maar mag meepakken".





Zalig gewoon.

Amai da's heet!

32! Tweeëndertig, zoveel rijpe pepertjes hingen er aan mijn klein Spaanse peperplantje. En er hangen er nog zeker 10 groene aan.





En dat tijdens zo'n kwakkelzomer. Nu ja, deze pepertjes zullen ongetwijfeld voor de nodige warmte zorgen.

Ik ga ze gewoon laten drogen, achter glas, in de *kuch* zon. En misschien ga ik ze daarna roosteren. Misschien.


Allez, nog ne goeie zondag hé.

Over engeltjes, vijgen en nectarines uit de oven.

Ik had nog een zestal vijgjes over van gisteren en ook nog 3 nectarines, et voilà een nieuw dessert is geboren. En wat voor één! 't Is precies een engeltje. Vooral de combinatie van het fruit met de typische hartige specerijen zijn ongelooflijk. Dit moet je proberen. Absoluut! Je kan dat zo eten, of met een beetje slagroom en/of een bolletje vanille-ijs...





Wat moet daar allemaal in (voor 4 pers)?

6 verse vijgen
3 rijpe nectarines (of perziken)
3 onbespoten sinaasappelen (rasp + sap)
3 el vloeibare honing
3 el rietsuiker
2 verse laurierblaadjes (gedroogde is té sterk)
1 vanillepeul
1/2 kaneelstokje
1/2 steranijs (enkel de pitjes)
1 mespuntje vers gemalen zwarte peper (jawel!)
15 g boter (ongezouten)


Vers opgeklopt slagroom en eventueel vanille-ijs


Neem een kom en doe hierin het sinaasappelsap, de geraspte schil, de honing, rietsuiker, steranijszaadjes en de peper. Scheur de laurierblaadjes in stukken en doe dit ook bij het sap. Snij de vanillepeul in de lengte middendoor en haal met een mes het merg uit de vanille, doe dit samen met de peul zelf bij het sap. Breek het kaneelstokje in verschillende stukjes en doe bij de marinade. Roer goed zodat de suiker goed kan oplossen. Zet enkele uren (of de avond voordien) in de koelkast zodat alle smaken mooi met elkaar vermengen.

Warm de oven voor op 200°. Was en snij de nectarines in twee, ontpit ze en leg ze met de snijkant naar boven in een vuurvaste schaal. Overgiet met de helft van de marinade en leg op elke nectarinehelft een klontje boter. Zet 10 minuutjes in de oven.

Was en snij de vijgjes in twee. Haal de nectarines uit de oven, doe er de vijgen bij en overgiet met de rest van de marinade. Zet opnieuw 15 minuutjes in de oven (of tot de nectarines zacht zijn).

Dien lauwwarm op.






Ik ga nu stoppen want mijn toetsenbord is nat van de kwijl. ;-)

Zet al fluitend het weekend in.

Onvergetelijk slaatje met vijgen, serranochips en kaaskrokantjes.

Ik heb het al tien miljoen keer gezegd, ik ben dol op fruit in slaatjes. Verse vijgen, dat had ik nog niet geprobeerd. In de tuin van onze vorige woning stond er een vijgenboom die elk jaar superlekkere vijgjes voortbracht. Jammer dat ik toen nog niet dit slaatje kende. Ik heb zelfs een extra portie moeten maken voor wederhelft. Dit slaatje is perfect als voorgerecht, maar als je er buffelmozarella bij serveert, is het een fabelachtige maaltijdsalade. Dit slaatje heb ik gevonden in het tijdschrift Saveurs.





Wat gaat er allemaal in (4 pers)?

6 à 8 rijpe vijgen
4 grote sneden serranoham (of gelijkaardig)
75 g geraspte parmezaan
150 g ruccola
30 g hele amandelen
5 el notenolie
3 el wijnazijn
peper en zout

Eventueel extra: 2-3 bollen mozzarella di buffala





Meng in een kom de notenolie, wijnazijn, peper en zout. Was de vijgen en snij ze in fijne plakjes van 2-3 mm, leg ze op een bord en overgiet met de helft van de vinaigrette. Zet in de koelkast.

Bekleed een bakvorm met boterpapier (of een siliconematje) en maak met de geraspte parmezaan enkele ronde, dunne schijfjes van 4 cm doorsnede. Zet ze in een voorverwarmde oven op 180° tot de kaas goudkleurig wordt. Haal uit de oven en laat afkoelen. Haal ze voorzichtig van het papier.

Leg nu de plakjes serranoham op de bakplaat en zet ze een 4-5 minuutjes in de oven. Haal ze eruit.

Hak de amandelen grof, doe ze in een droge pan en laat ze bakken op het vuur tot ze goudbruin beginnen te kleuren. Haal van het vuur.

Dresseer nu de borden met de ruccola (gewassen, natuurlijk), vijgen, amandelen, serranochips en kaaskrokantjes. Besprenkel met de rest van de vinaigrette.

Voor de maaltijdsalade: scheur de mozzarella in stukken en doe ze bij de rest van de sla.

Subliem gewoon!

De reklam kan toch schoon zijn...

Ik wou dat ik dit filmpje had mogen maken. Het is voor Chipotle, een Mexicaans restaurantketen dat duurzame landbouw en veeteelt hoog in het vaandel draagt. We zien een keuterboer* die steeds steeds grootschaliger gaat werken tot hij inziet dat hij fout bezig is. De muziek komt van Coldplay, maar de aangepaste tekst wordt gezongen door Willy Nelson.






't Is misschien iets té Amerikaans, maar dat nemen we er voor één keertje graag bij.

*Een heel kleine boerderij waar de boer soms nog moet bijklussen om rond te komen.

Zonnige zomerse snelle paella...

Misschien is het woord paella wat te hoog gegrepen voor dit zalig gerecht, maar het doet er toch sterk aan denken. Het heeft trouwens twee grote voordelen: er zijn niet veel ingrediënten nodig, en veel tijd moet je er ook niet insteken. Want ja, je zal vanavond wel boeken moeten kaften voor de schoolgaande jeugd zeker?





Wat heb je allemaal nodig?

300 g basmatirijst
1 1/2 el olijfolie
1 ui (fijngehakt)
2 teentjes look (fijngehakt)
1 rode paprika (in blokjes gesneden)
1 kl (flinke) kurkuma
100 g chorizo (optioneel voor de lijners - vervang door 1 kl sterk paprikapoeder)
400 g diepvries zeevruchten (ontdooid)
100 g (diepvries) erwtjes
peper en zout
1 liter hete kippenbouillon (van light bouillonblokje)

Doe de olijfolie in een grote ruime pan en fruit er de ui en de look in. Voeg er na een 2-tal minuutjes ook de paprika bij. Snij ondertussen de chorizo in blokjes en doe ze bij de rest. Alles zal nu een mooi oranje kleurtje krijgen. Doe er na vijf minuutjes de kurkuma en de rijst bij. Roer goed en zorg dat de rijst mooi bedekt is met de olie van de chorizo en de kurkuma. Giet er nu de hete bouillon bij en laat gedurende 15 minuten pruttelen.

Voeg er nu de zeevruchten en de diepvrieserwtjes aan toe. Roer goed onder en laat nog een 3 tot 4 minuutjes meepruttelen tot de rijst beetgaar is. Proef en kruid eventueel bij met peper en zout.

En da's alles!

Je mag het presenteren met een beetje bladpeterselie en enkele partjes citroen, maar echt nodig is het niet. Het is zo ook lekker.