Kruidige walnotencake

Voor het nieuwe recept moet je hier zijn.

Tot daar!

Hela mannen, zijn jullie hier nog???

Zeg gastjes, wat doen jullie hier nog? Ik ben verhuisd zenne! En ik heb een andere naam. Die geslachtsverandering heb ik maar zo gelaten. Was nogal pijnlijk en duur.

Hier kun je mij voortaan vinden:


http://anndente.com


Neen, geen paniek! Ik ga dit niet deleten. De archieven blijven bestaan dus ge kunt rustig blijven rondneuzen.

Allez, tot ginder hé!


Ann

Schelvishaasje met erwtjespuree

Iets anders. Dat willen we allemaal wel eens, maar dan wel niet te drastisch anders. En liefst met zo weinig mogelijk werk. Dit recept is er zo eentje. Het is niet vernieuwend, maar wel superlekker. Ik heb gekozen voor schelvis omdat het goedkoper én duurzamer is dan kabeljauw. En schoner dan pangasius.
Die laatste vissoort komt er bij mij dus echt niet in. Allez hop, we beginnen eraan!

Wat heb je nodig voor 4? 

4 schelvisfilets (of bijvoorbeeld koolvis)
750 g aardappelen
150 g diepvrieserwten
3 el olijfolie
1/2 citroen (rasp en sap)
2 el peterselie (fijngehakt)
2 el lente-ui (fijngehakt)
1 el kappertjes
peper en zout


Schil en was de aardappelen en snijd in gelijke stukken. Breng aan de kook in licht gezouten water.

Doe 2 el olijfolie in een kommetje en doe er de rasp en sap van de citroen bij, de peterselie en lente-ui. Hak de kappertjes grof en doe bij de rest.

Doe 1 el olijfolie in een anti-kleefpan en bak er de vis in (3 minuutjes aan elke kant). Kruid met peper en zout. Giet er net voor het serveren de kruidenolie bij en laat 15 seconden mee opwarmen. Haal van het vuur.

Als de aardappelen bijna gaar zijn mag je er de nog ingevroren erwtjes bijdoen en laat nog 3 minuten meekoken.

Plet de aardappelen en roer goed.

Verdeel de aardappelen en de vis over de borden en besprenkel met de warme kruidenolie. Serveer met eventueel preischeutjes, spinazie of broccoli. Ik vond de preischeutjes er bijzonder lekker bij.


Smakelijk!


Ann

Een Aleksandra Mir aan De Wand.

Wat doe je op een regenachtige zondag? Of zelfs op een zonnige zondag? Ik ga graag eens naar een museum. M bijvoorbeeld in Leuven. Daar kom ik op z'n minst een keer of zes per jaar. Niet alleen om naar de kunst te kijken maar ook om eens een optreden mee te pikken of zo. Dit keer was ik naar M getrokken om naar Michiel Coxcie te gaan kijken. De vergeten meester uit de gouden jaren.

Dat het een huzarenstukje was om al die meesterwerken van Coxcie bij elkaar te krijgen, dat spreekt voor zich. Het was dan ook een mooi overzicht. Hoewel ik wel duidelijk zie dat het straf werk is wat die man geproduceerd heeft, ik heb er weinig gevoelens bij. Het maakt niets los. Maar gelukkig was er meer.

Toen ik wat verder liep en op de expositie van Aleksandra Mir stootte, moest ik spontaan glimlachen. Dit vond ik echt tof. Vooral haar collages vond ik schitterend. De strijd tussen religie en ruimtevaart, het blijft goed werken.

Er zaten echt heel leuke dingen bij, en het toont ook dat kunst ook gewoon grappig kan zijn. Speels en vrolijk. Althans ik werd er echt vrolijk van. Je voelt ook wel dat ze een punt maakt. Dat wetenschap en religie wel en tegelijkertijd niet samengaan. Dat er enorm veel tegenstellingen én raakpunten zijn. Maar ook esthetisch gezien zijn haar collages een lust voor het oog. Ik zou er wel eentje willen. Mocht ik het kunnen betalen. De expo Aleksandra Mir loopt nog tot 16 februari.

Wat ik ook nog graag doe op zondag is boeken lezen. Een van de beste boeken van 2013 voor mij is De Wand van Marlen Haushofer. Een boek uit 1963 dat recent is heruitgegeven (naar aanleiding van de verfilming). En gelukkig maar want zo'n meesterwerk mag niet in de vergetelheid geraken.

De Wand gaat over een vrouw die plots van de ene op de andere dag volledig op zichzelf is aangewezen.

Vrienden nodigen haar uit om een weekje te logeren in hun berghut ergens in de Alpen. Eens gearriveerd willen haar vrienden nog snel wat boodschappen doen in het nabij gelegen dorp. Maar die vrienden blijven weg. 's Anderendaags gaat ze op onderzoek uit en blijkt dat ze door een onzichtbare wand is afgesloten van de buitenwereld. Alles daarbuiten is dood.

Dit boek gaat over haar strijd om te overleven. Ze heeft alleen nog de hond van de vrienden, een kat en een koe. Ze moet leren om te leven met wat de natuur haar schenkt. Melk van de koe, aardappelen uit de tuin, ... seizoenen gaan en komen en telkens moet ze zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Veel tijd om te treuren over haar verloren vrienden, familie en zelfs kinderen gunt ze zich niet. Ze weet dat ze die nooit meer terug zal zien.

Dit boek is een dagelijks verslag over haar strijd met de natuur, met zichzelf en de eenzaamheid. Om haar 'verstand' niet te verliezen begint ze aan een dagboek en dat is wat we eigenlijk aan het lezen zijn.

Ik vind het een fascinerend boek, prachtig geschreven, heerlijke beschrijvingen van het landschap, eenvoudig ook. Een sterk verhaal waar er eigenlijk heel weinig en tegelijkertijd heel veel in gebeurt. Een echt meesterwerk dat je tot nadenken stemt en van een heel andere orde dan Stephen King's 'Under the dome'.

Absoluut een aanrader.


Ann

WebRep

currentVote

noRating

noWeight

Exotische 'luie wijven' soep.

Soms heb je echt geen tijd of gewoon geen zin om te koken. Maar je hebt wel een 'goestingske' zoals ze bij ons zeggen. Dan is dit soepje misschien wel iets voor jou. Op letterlijk 5 minuten is het klaar en je hebt zo goed als geen ingrediënten nodig. Ik gebruik wokgroenten, en dan letterlijk de goedkoopste. De fancy varianten zullen ook wel lukken, maar het hoeft echt niet. Bij de wokgroenten uit de diepvries zitten vaak al toegevoegde sauzen en smaakjes en dat vermijd je ook beter. De smaak moet puur blijven.

Allez luie doos, rol uit je zetel en we beginnen eraan!





Wat heb je nodig? 

1 zakje wokgroenten (liefst met sojascheuten)
1 blik tomatenblokjes (400 g)
1 blokje groentenbouillon
1 chilipeper
50 g mihoen (rijstnoedels)
3 el sojasaus
1 el vissaus (optioneel)*


Hak de chilipeper fijn en doe samen met de wokgroenten in een pot. Doe er de tomaten bij en vul het blik 4 maal met water en giet bij de groenten. Groentenblokje erbij en breng alles aan de kook. Laat 5 minuten pruttelen.  Breek de mihoen in kleinere stukken en laat eventjes meekoken.

Werk af met de sojasaus en vissaus.

Da's dus echt alles.


Smakelijk!


Ann

P.S.: je kan er ook nog andere groenten bij doen zoals kerstomaten, witte bonen, paprika, broccoli ...

*die vissaus mag je gewoon vervangen door wat extra zout als je daar behoefte aan hebt.

Daar is hij weer, met een mocktail in de hand.

'Daar is hij weer' is een schitterend boek van Timur Vermes. Eentje dat ik echt met jullie wil delen. Maar laat ons eerst klinken op een 2014! En dat doen we met een heerlijke mocktail. Een cocktail zonder alcohol inderdaad, want ja, onze BOB's die hebben het natuurlijk niet onder de markt dezer dagen. Een spaatje hier, een colaatje light daar en daar blijft het bij. In het ergste geval mogen ze zich behelpen met een Kidibul of iets dergelijks. Nu niet meer.

Ik weet het, ik ben te laat met deze blogpost, de feestdagen zijn voorbij. Maar eigenlijk, waarom zou je wachten tot de feestdagen om te vieren? Waarom maken we er niet elke dag een feest van? Is dat geen schoon voornemen voor 2014?

Fin, de cocktail of mocktail, is echt heel lekker en je mist de alcohol bijlange niet. Het is dus geen surrogaat van 't een of 't ander. Het is gewoon een heerlijk drankje. De steranijs, citroen en peperkorrels zorgen voor een explosie van smaken en alles is mooi in balans. Absoluut het proberen waard!

Wat heb je nodig? 

Voor de siroop:

1 kop granaatappelsap (supermarkt)
1 kop roze pompelmoessap
1 kop suiker
2 steranijs

Breng alles samen aan de kook en laat 1 minuut koken. Haal van het vuur en laat een half uur trekken. Haal er de steranijs uit en laat de siroop volledig afkoelen. De siroop kan je enkele weken in de koelkast bewaren.

Voor de cocktail:

3 el siroop
1 1/2 el citroensap
ijsblokjes
spuitwater
enkele roze peperkorrels


Vul het glas voor de helft met ijsblokjes. Doe er de siroop en het citroensap over en vul aan met bruiswater. Werk af met enkele peperkorrels.

Santé!

'Daar is hij weer' is een bijzonder boek. Het is een van de weinige boeken waarmee ik echt hardop gelachen heb, maar waarbij ik terzelfder tijd ook een wrang gevoel had. En dat is op zich al een kunst. 

Hitler is terug. De echte. Hij wordt wakker ergens in Berlijn, in onze tijd. Hij draagt zijn uniform - dat stinkt naar de benzine (volgens de geschiedenis is hij na zijn zelfmoord in brand gestoken). Hij kijkt verdwaasd rond zich. Nergens ligt nog puin van de oorlog, Eva is weg, Goebbels en zijn kornuiten ook. Hij staat midden een braakliggend land met hier en daar wat graffiti. Hier begint hij opnieuw aan zijn kruistocht. 

Dit verhaal gaat over de (sociale) media en hoe makkelijk hij die kan bespelen om zijn boodschap te (her)verkondigen. Over hoe simpel we te beïnvloeden zijn. 

De eerste 40-50 pagina's van het verhaal komen wat traag op gang. Pas wanneer hij de krantenverkoper ontmoet, komt er vaart en originaliteit in het boek (dus zeker volhouden tot daar). Het is plezant om te lezen hoe een man uit de jaren '40 in deze tijd terecht komt. Hoe hij kijkt naar de (nieuwe) wereld. Hij ziet dingen die hem niet aanstaan, maar zeker ook vooruitgang. 

De mensen herkennen natuurlijk Adolf Hitler, maar ze denken dat hij een steengoede imitator is. Ze denken dat het één grote grap is. Zeker omdat Hitler doodernstig blijft. Al snel heeft hij door dat dit een voordeel is en hij weet daar bijzonder goed op in te spelen. Vroeger lachten ze ook eerst met hem. Daarna al iets minder. Al snel wordt hij ontdekt en krijgt hij een interview in een of ander humoristisch tv-programma. De reality tv volgt al snel en de rest van de media ook... de rest kan je zelf wel bedenken. 

Een schitterend moment in het boek is wanneer hij zijn eigen e-mailadres wil aanmaken. Echt heerlijk om te lezen. Maar tegelijkertijd begin je al te denken: wat als? Stel nu dat... 

Enerzijds zit je met die humor en eigenlijk begin je die Adolf wel een toffe gast te vinden, maar anderzijds weet je ook wat hij allemaal uitgespookt heeft. En je weet ook dat hij daar bijzonder trots op is. En dan zit je met die media die hem al gekscherend een podium geeft om weer opnieuw te beginnen. 

'Daar is hij weer' is een absolute aanrader. Vlot geschreven, leuke vondsten, interessant ook.  Eén nadeel, je moet wel iets van de geschiedenis kennen natuurlijk. Anders heb je er niet veel aan. Je moet weten wie Leni Riefenstahl is, Goebbels, Eva Braun, ... enige kennis van de tweede wereldoorlog is echt wel vereist. 

Maar voor de rest is 't genieten. 

Ann

Kip-teriyaki slaatje met mango en waterkers

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad vooraleer ik weer kon bloggen. Nu ik alleen woon, is het toch allemaal niet zo evident meer. Ik heb dubbel werk en ik kook gewoon minder voor mezelf. Voor mij is koken een manier om te laten zien dat ik mijn disgenoten graag zie. Ik steek daar mijn hart en ziel in. En voor mezelf koken, tja het is toch hetzelfde niet.

Toen ik op een blauwe maandagmorgen zielig naar mijn eenzame boterham (ik overdrijf nu echt wel hoor) zat te staren, ging de deurbel. Het was postbode. Met een potig pakket (en helaas ook nog een hoop facturen). De afzender? Le Creuset.  Toink! Ik kreeg zomaar een grillpan! Of ik niet mee wou doen aan hun Facebook wedstrijd ... Euh, voor een Le Creuset grillpan wil ik wel meer doen dan dat. Zo principieel ben ik nu ook weer niet. Trouwens, ge moogt ook voor mij stemmen (gewoon mijn foto aanklikken en 'liken' - je maakt dan zelf ook kans op de grillpan), misschien heb wij eindelijk eens geluk bij een wedstrijd. Ik wil ook wel eens rond mijn tafel dansen van plezier, het is heel erg lang geleden. (Een fijn staaltje van emotionele chantage zowaar). 

Dus ikke aan de slag met een kipfilet, wat waterkers en mango. Zelfs op mijn eentje heeft het verschrikkelijk gesmaakt. Wat moet dat dan niet zijn als je dat voor iemand maakt die je graag ziet? 

Kom jong, doe je gesponsorde schort aan, en we gaan eraan beginnen!

Wat heb je nodig... voor twee? 

2 kipfilets

1 el teriyakisaus

2 bosjes waterkers (of 1 grote)

1 bosje radijsjes

20 blaadjes munt

1 klein bosje verse koriander

1 mango

1 el roze peperkorrels

1/2 chili

1 limoen

1 el koolzaadolie 

zwarte peper - geen zout (werkt echt niet)

Zet de grillpan op het vuur en laat heel gestadig opwarmen (dus eerst op een laag vuur, daarna wat hoger en na een minuutje of vier op het hoogste vuur). 

Smeer de kipfilets in met de teriyakisaus (mijne kwam van Oxfam). Laat 3-4 minuutjes intrekken. 

Doe een beetje olie in de pan en leg er de kip in. Rooster aan beide kanten tot de kip gaar is. 

Was de waterkers, hak de verse koriander heel grof en de chili fijn, schil de mango en snijd het vruchtvlees in blokjes, snijd de radijsjes in flinterdunne plakjes. Verdeel alles over de borden. Besprenkel met de olie en werk af met wat limoensap (en eventueel wat rasp). Strooi er de roze peperkorrels over en kruid af met wat zwarte peper. Geen zout dus, past er niet bij. 

Laat de kipfilets wat rusten en snij in reepjes. Verdeel over de salade en serveer meteen met wat brood of rijst. 

Smakelijk!

Zielige Ann die dringend een stem nodig heeft want ik wil ook wel eens iets winnen. Naast die grillpan natuurlijk. Die krijgen ze niet meer terug, dat ziede van hier!

Over rode ajuinsoep met Aged Pale van Petrus en zo.

Rood is het thema van vandaag. Rood omdat ik soep gemaakt heb van onder andere rode ajuin, maar ook omdat ik gisteren een schitterend toneelstuk gezien heb met dezelfde titel. Wat een prachtprestatie van Wim Opbrouck, intens geacteerd, onderhoudend én leerzaam. Hij speelt de schilder Rothko op zo'n meesterlijke manier dat je meteen zin hebt om meer van die man te weten. Heb er ongelooflijk van genoten. Ga zeker eens kijken als je kan.

Ook meesterlijk is mijn soepje van vandaag. Had daar nu eens echt zin in, in soep. Was vandaag met de hondjes gaan wandelen in Het Vinne in Zoutleeuw. Het was daar heerlijk rustig en Bertje vond het zooooooo mooi dat hij pardoes in het Vinne gedoken is. Fin soit. Ik heb nu een blije, maar toch wel lichtjes stinkende hond. Hij vliegt straks in bad, dat zal hij zo plezant niet vinden.

Maar nu die soep. Die is heerlijk. Lekker. Zalig. Ik heb als speciaal ingrediënt een Aged Pale gebruikt, een biertje dat sterk doet denken aan gueuze. Dus dat kan je zeker ook gebruiken, of witte wijn. Kom laarzen uit, we gaan eraan beginnen!



Wat heb je nodig voor een grote kom soep? 


6 rode uien
2 witte uien
3 sjalotten
1 wit van prei
1 handvol verse salie
6-8 teentjes look
1 flinke klont boter
3 el olijfolie
15 cl aged pale of gueuze
2 liter groentenbouillon
peper en zout

Pel de uien, slajotten en de look en snijd grof. Was de prei en snijd grof. Hak de salie grof

Doe de boter en olijfolie in de kookpot. Doe er alle gesneden groenten en salie bij en laat 30 minuutjes op een heel zacht vuurtje garen (deksel op de pot). De ajuin mag niet bruinen, dus vergeet niet van af en toe te roeren.

Giet er het bier bij, kruid goed met zwarte peper en zout en laat nog eens 15 minuutjes verder sudderen.

Overgiet met de bouillon en laat nog eens 15 minuutjes (minstens) rustig verder pruttelen. Hoe meer tijd ze krijgt, hoe lekkerder ze wordt.

Proef, en kruid eventueel nog een beetje bij.

Smakelijk!


Ann

(De mok is van Serax).

Chocoladetaart met speculoos

Dit is het laatste recept uit het nieuwste kookboek van Pascale Naessens. Het is eigenlijk een chocolademousse met een bodem van speculoos. Een echte taart is het niet, maar eerder iets zoals een tiramisu. Je kan het dus niet snijden of uit de vorm halen, hou daar dus rekening mee. Eigenlijk kan dit ook in mooie potjes geserveerd worden. Het is maar waar je zin in hebt! Fin, doe je schort maar aan, we beginnen eraan! Olé!





Wat heb je nodig? 

250 g speculooskoekjes
75 g gesmolten boter
5 eieren
300 g zwarte chocolade
chocoladeschilfers

Verkruimel de koekjes tot ze heel erg fijn zijn (met bijvoorbeeld een keukenrobot). Giet er de gesmolten (niet gebruind!!!) over en meng goed.

Neem een mooie schaal en bedek de bodem met de speculoosmassa. Druk goed aan.

Smelt de chocolade au bain-marie en laat wat afkoelen (chocolade mag echt niet heet worden).

Splits de eieren.

Roer de eierdooiers onder de chocolade (deze wordt wat vaster, dus geen paniek).

Klopt het eiwit heel stijf (doe er eventueel een snufje zout bij).

Meng voorzichtig het eiwit onder de chocolade tot je een echte chocolademousse hebt.

Verdeel de mousse over de speculoosbodem en besprenkel met de chocoladeschilfers. Laat een uurtje opstijven. Serveer.

Smakelijk!



Ann