zondag 1 januari 2012
vrijdag 30 december 2011
woensdag 28 december 2011
Creatief met overschotjes...
Met al dat feestgedruis en veelvreterij komt het wel eens voor dat er overschotjes zijn. Daarom dacht ik, waarom daar niet eens iets lekkers mee maken? 't Is dus een soort van tortilla geworden met patatjes, spruitjes, spek en eitjes.
Lekker dat dat was!
*mottige foto, ik weet het. ;-)
Wat heb je nodig voor 4?
750 g aardappelen (gekookt)
500 g spruiten (gekookt)
100 g gerookt spek in blokjes
1 sjalot fijngehakt
peper en zout
6 eieren
1 klontje boter
Smelt een klontje boter in een braadpan en fruit er de sjalot in. Bak daarna het spek tot het mooi bruin ziet.
Snij de spruiten en aardappelen in blokjes van een dikke cm. Doe ze bij het spek en de sjalot. Laat wat meebakken.
Breek de eieren in een kom, kruid met peper en zout en klop de eieren los. Giet bij de aardappelen en laat 6 minuutjes bakken. Roer niet. Zet de pan nog eventjes onder de grill en als het ei bijna droog is, is de "tortilla" klaar.
Heel lekker met een slaatje. Njam!
Lekker dat dat was!
*mottige foto, ik weet het. ;-)
Wat heb je nodig voor 4?
750 g aardappelen (gekookt)
500 g spruiten (gekookt)
100 g gerookt spek in blokjes
1 sjalot fijngehakt
peper en zout
6 eieren
1 klontje boter
Smelt een klontje boter in een braadpan en fruit er de sjalot in. Bak daarna het spek tot het mooi bruin ziet.
Snij de spruiten en aardappelen in blokjes van een dikke cm. Doe ze bij het spek en de sjalot. Laat wat meebakken.
Breek de eieren in een kom, kruid met peper en zout en klop de eieren los. Giet bij de aardappelen en laat 6 minuutjes bakken. Roer niet. Zet de pan nog eventjes onder de grill en als het ei bijna droog is, is de "tortilla" klaar.
Heel lekker met een slaatje. Njam!
dinsdag 27 december 2011
Waarom gelukkig zijn als je ook normaal kunt zijn?
Het heeft hier een tijdje stil gelegen, ik weet het. 't Is echt extreem druk geweest. Dagen van 16 uur en meer waren geen uitzondering. Inclusief weekends. Maar kom, 't was ongelooflijk tof werk, dus ik voelde de vermoeidheid niet eens. Ik heb er echt intens van genoten.
Waar ik ook van genoten heb, is het nieuwe boek van Jeanette Winterson. Waarom gelukkig zijn als je ook normaal kunt zijn? Het is een hartverscheurend verslag geworden van de schrijfster haar leven.
Dat Jeanette Winterson geen gemakkelijke jeugd heeft gehad, wist ik al. Ze was een adoptiekind die dan ook nog eens het ongeluk had om bij een religieuze zottin terecht te komen. Een vrouw die de hele nacht aan het bakken was om toch maar niet bij haar man te moeten slapen. Waar er in elke kamer spreuken hingen met de fijne melding dat je naar de verdoemenis ging.
Een van de straffen die ze moest ondergaan was 's nachts voor de voordeur te blijven zitten. De hele nacht lang. De enige plek waar ze zich geborgen voelde was in boeken. Daarin kon ze vluchten, ze zag een boek als een thuis, de kaft waren de muren. Hier was ze veilig.
Die liefde voor boeken heeft ervoor gezorgd dat ze literatuur ging studeren. En niet lang daarna schreef ze ook een boek: Oranges are not the only fruit. Een wereldhit, en verfilmd ook nog eens.
Maar die erkenning bracht haar geen echt geluk. Enkele jaren geleden probeerde ze dan ook zelfmoord te plegen door haar in de garage op te sluiten en de motor te laten draaien. Maar wat ze niet wist, is dat ze ook haar kat had opgesloten in de garage. Het beest begon haar te krabben in het gezicht en dat heeft ervoor gezorgd dat ze haar zelfmoordpoging staakte.
Een heftig boek dus, maar zo verdomd goed geschreven. Vernieuwend ook. Eentje waarbij haar liefde voor literatuur, haar zoektocht naar haar echte moeder, haar onzekerheden, met grote precisie beschreven zijn.
Topwerk.
Waar ik ook van genoten heb, is het nieuwe boek van Jeanette Winterson. Waarom gelukkig zijn als je ook normaal kunt zijn? Het is een hartverscheurend verslag geworden van de schrijfster haar leven.
Dat Jeanette Winterson geen gemakkelijke jeugd heeft gehad, wist ik al. Ze was een adoptiekind die dan ook nog eens het ongeluk had om bij een religieuze zottin terecht te komen. Een vrouw die de hele nacht aan het bakken was om toch maar niet bij haar man te moeten slapen. Waar er in elke kamer spreuken hingen met de fijne melding dat je naar de verdoemenis ging.
Een van de straffen die ze moest ondergaan was 's nachts voor de voordeur te blijven zitten. De hele nacht lang. De enige plek waar ze zich geborgen voelde was in boeken. Daarin kon ze vluchten, ze zag een boek als een thuis, de kaft waren de muren. Hier was ze veilig.
Die liefde voor boeken heeft ervoor gezorgd dat ze literatuur ging studeren. En niet lang daarna schreef ze ook een boek: Oranges are not the only fruit. Een wereldhit, en verfilmd ook nog eens.
Maar die erkenning bracht haar geen echt geluk. Enkele jaren geleden probeerde ze dan ook zelfmoord te plegen door haar in de garage op te sluiten en de motor te laten draaien. Maar wat ze niet wist, is dat ze ook haar kat had opgesloten in de garage. Het beest begon haar te krabben in het gezicht en dat heeft ervoor gezorgd dat ze haar zelfmoordpoging staakte.
Een heftig boek dus, maar zo verdomd goed geschreven. Vernieuwend ook. Eentje waarbij haar liefde voor literatuur, haar zoektocht naar haar echte moeder, haar onzekerheden, met grote precisie beschreven zijn.
Topwerk.
woensdag 21 december 2011
dinsdag 20 december 2011
Ziel for life.
;-)
PS: Ik heb het op dit moment verschrikkeluuuuuuk druk en er schiet amper tijd over om te slapen, laat staan om te bloggen. Mijn excuus hiervoor.
maandag 19 december 2011
Caukebruut van mijn grootmoeder zaliger...
Allez 't is te zeggen. Mijn grootmoeder was echt geroemd voor haar koekebrood, ook gekend als melkbrood. Zij was een echte broodbakster, taarten en zo was niet haar ding. Ik heb jammer genoeg dat talent van mijn grootmoeder gemist, want brood lukt bij mij maar 1 op de 2 keer. Ach, je kan niet alles hebben in het leven hé.
Ik zie het nog zo voor mij. Mijn grootmoeder nam haar (in mijn ogen toch) gigantisch groot brood tegen de borst, maakte met haar mes een kruisje op de onderkant om het te zegenen en begon dan te snijden. Kaarsrechte sneden van een halve centimeter dik. Ik zat meestal ondertussen de koffie te malen in een oude koffiemolen. En die koffie die werkt gemaakt met halve lepel chichorei. Zo was dat in die tijd. Mooie herinneringen.
Maar dat brood dus. Awel 't is bij mij niet zo goed gelukt. Het viel gewoon uiteen en ook de smaak zat niet 100% goed. Heb nochtans het recept van Bloch tot op de letter gevolgd. Jammer genoeg heb ik niet het recept van mijn grootmoeder. Dat heeft ze jammer genoeg niet achter gelaten.
Maar ik geef het toch maar mee:
200 g bloem
80 g verse lauwe melk (geen UHT - en gram dus geen ml)
35 g ei
20 g verse gist
20 g suiker
4 g zout
40 g ongezouten zachte boter
1 losgeklopt ei
1 ingevette vorm van 1L inhoud
Verkruimel de gist in een grote kom, doe er de melk en de eieren bij en roer de gist glad. Nu mag er de bloem, suiker en zout bij. Voeg de boter toe en meng tot een egaal deeg. Leg het deeg op een werkblad (of doe in de keukenrobot) en kneed vrij lang tot het deeg goed kan worden bewerkt.
Laat 10 minuutjes rusten en bol het deeg op.
Laat nog eens 20 minuutjes rijzen en vorm het deeg lang of rond.
Laat een half uur in de bakvorm rijzen.
Bestrijk het melkbrood met het losgeklopt ei en laat nog eens 45 minuutjes rijzen.
Bak 25-30 minuten in een voorverwarmde oven op 190° en verlaag de temperatuur naar 185°.
't Was eetbaar :-).
Ik zie het nog zo voor mij. Mijn grootmoeder nam haar (in mijn ogen toch) gigantisch groot brood tegen de borst, maakte met haar mes een kruisje op de onderkant om het te zegenen en begon dan te snijden. Kaarsrechte sneden van een halve centimeter dik. Ik zat meestal ondertussen de koffie te malen in een oude koffiemolen. En die koffie die werkt gemaakt met halve lepel chichorei. Zo was dat in die tijd. Mooie herinneringen.
Maar dat brood dus. Awel 't is bij mij niet zo goed gelukt. Het viel gewoon uiteen en ook de smaak zat niet 100% goed. Heb nochtans het recept van Bloch tot op de letter gevolgd. Jammer genoeg heb ik niet het recept van mijn grootmoeder. Dat heeft ze jammer genoeg niet achter gelaten.
Maar ik geef het toch maar mee:
200 g bloem
80 g verse lauwe melk (geen UHT - en gram dus geen ml)
35 g ei
20 g verse gist
20 g suiker
4 g zout
40 g ongezouten zachte boter
1 losgeklopt ei
1 ingevette vorm van 1L inhoud
Verkruimel de gist in een grote kom, doe er de melk en de eieren bij en roer de gist glad. Nu mag er de bloem, suiker en zout bij. Voeg de boter toe en meng tot een egaal deeg. Leg het deeg op een werkblad (of doe in de keukenrobot) en kneed vrij lang tot het deeg goed kan worden bewerkt.
Laat 10 minuutjes rusten en bol het deeg op.
Laat nog eens 20 minuutjes rijzen en vorm het deeg lang of rond.
Laat een half uur in de bakvorm rijzen.
Bestrijk het melkbrood met het losgeklopt ei en laat nog eens 45 minuutjes rijzen.
Bak 25-30 minuten in een voorverwarmde oven op 190° en verlaag de temperatuur naar 185°.
't Was eetbaar :-).
zondag 18 december 2011
Carnage, claustrofobische film met een open einde.
Ik heb het nogal voor films waarin weinig gebeurt maar toch van alles aan de hand is. Zo'n films waarbij je zelf nog een hele boel moet/mag invullen. Laat maar komen, denk ik dan. Carnage is er ook zo eentje. En met twee grootse madammen in absolute topvorm. Kate Winslet en Jodie Foster zijn werkelijk verbluffend in deze film.
Het verhaal speelt zich af in één appartement, waar 2 koppels elkaar voor het eerst ontmoeten. Hun zonen hebben gevochten en een van de twee kinderen heeft tijdens het gevecht twee snijtanden verloren. De bedoeling van de bijeenkomst is/was dat de beide ouderparen dit uitpraten. Maar naar mate het gesprek vordert, komt er steeds meer bovendrijven. En beginnen er maskers af te vallen. Meer nog, hoe dieper ze in discussie gaan, hoe kinderachtiger ze zelf worden. Heerlijk.
De film Carnage van Roman Polanski is een soort mix tussen Rope (Hitchcock) en Who's afraid of Virginia Woolf (Richard Burton en Liz Taylor). Alles speelt zich af in één ruimte en met slechts 4 acteurs. Het doet heel toneelmatig aan, wat ook normaal is want het was oorspronkelijk een toneelstuk.
Ik heb bij momenten echt hardop zitten lachen en het was een plezier om deze rasacteurs aan het werk te zien. Jodie Foster speelt de politiek correcte en lichtjes neurotische moeder op een magistrale manier en Kate Winslet is dan weer de zogezegd classy dame, maar dan ook weer niet. De echtgenoot van Kate Winslet (Christoph Waltz - Inglorious Bastards) speelt een druk bezette advocaat die zijn gsm liever ziet dan zijn gezin. En dat laatste levert heel wat grappige momenten op.
Het is echt genieten van al dit schaamteloos voyeurisme. Ik weet dat deze film nogal gemengde kritieken heeft gehad, en zelfs in de filmzaal was niet iedereen mee. Je houdt ervan of je haat het gewoon. Er is geen middenweg. En zeker met zo'n open einde.
Fijn hoor.
Het verhaal speelt zich af in één appartement, waar 2 koppels elkaar voor het eerst ontmoeten. Hun zonen hebben gevochten en een van de twee kinderen heeft tijdens het gevecht twee snijtanden verloren. De bedoeling van de bijeenkomst is/was dat de beide ouderparen dit uitpraten. Maar naar mate het gesprek vordert, komt er steeds meer bovendrijven. En beginnen er maskers af te vallen. Meer nog, hoe dieper ze in discussie gaan, hoe kinderachtiger ze zelf worden. Heerlijk.
De film Carnage van Roman Polanski is een soort mix tussen Rope (Hitchcock) en Who's afraid of Virginia Woolf (Richard Burton en Liz Taylor). Alles speelt zich af in één ruimte en met slechts 4 acteurs. Het doet heel toneelmatig aan, wat ook normaal is want het was oorspronkelijk een toneelstuk.
Ik heb bij momenten echt hardop zitten lachen en het was een plezier om deze rasacteurs aan het werk te zien. Jodie Foster speelt de politiek correcte en lichtjes neurotische moeder op een magistrale manier en Kate Winslet is dan weer de zogezegd classy dame, maar dan ook weer niet. De echtgenoot van Kate Winslet (Christoph Waltz - Inglorious Bastards) speelt een druk bezette advocaat die zijn gsm liever ziet dan zijn gezin. En dat laatste levert heel wat grappige momenten op.
Het is echt genieten van al dit schaamteloos voyeurisme. Ik weet dat deze film nogal gemengde kritieken heeft gehad, en zelfs in de filmzaal was niet iedereen mee. Je houdt ervan of je haat het gewoon. Er is geen middenweg. En zeker met zo'n open einde.
Fijn hoor.
Hemelse ovengebakken tongskes met venkel en citroen
Zooooooooooooooo lekker. Echt niet te doen. 't Is weeral eens een gerecht gebaseerd op een recept van Ravinder Boghal en haar fameus fabuleus kookboek "Spatels en Stiletto's". Zoals gewoonlijk is het een explosie van smaken, maar rap klaar en echt makkelijk. Subliem gewoon.
Wat heb je nodig voor 2 personen?
4 sliptongen
1 venkel
1 citroen
2 kl suiker
3 el olijfolie
2 takjes kerstomaten
1 el venkelzaadjes
2 el kappertjes met steeltjes
2 teentjes look (in plakjes gesneden)
peper en zout
Verwarm de oven voor op 200°.
Zet een gewone braadpan op het vuur (niet anti-kleef) en doe er 1 el olijfolie in. Snij het groen van de venkel en snij de venkel in 8 partjes. Snij ook de citroen in 8 partjes. Leg de venkel en de citroen in de braadpan en bestrooi met de suiker. Bak tot alles aan 1 kant mooi bruin ziet en draai dan alles om, bak ook hier tot alles bruin ziet.
Neem een braadslee en doe hierin de rest van de olie. Leg er de sliptongskes in en kruid met peper en zout. Doe er al de tomaatjes bij, de venkelzaakdjes, look en kappertjes. Verdeel hierover de venkel en de citroen en zet de schotel in de oven.
Laat bakken gedurende 15 minuutjes.
En da's alles. Maar 't is zo hemels. Hmmmmmmmmm....
Wat heb je nodig voor 2 personen?
4 sliptongen
1 venkel
1 citroen
2 kl suiker
3 el olijfolie
2 takjes kerstomaten
1 el venkelzaadjes
2 el kappertjes met steeltjes
2 teentjes look (in plakjes gesneden)
peper en zout
Verwarm de oven voor op 200°.
Zet een gewone braadpan op het vuur (niet anti-kleef) en doe er 1 el olijfolie in. Snij het groen van de venkel en snij de venkel in 8 partjes. Snij ook de citroen in 8 partjes. Leg de venkel en de citroen in de braadpan en bestrooi met de suiker. Bak tot alles aan 1 kant mooi bruin ziet en draai dan alles om, bak ook hier tot alles bruin ziet.
Neem een braadslee en doe hierin de rest van de olie. Leg er de sliptongskes in en kruid met peper en zout. Doe er al de tomaatjes bij, de venkelzaakdjes, look en kappertjes. Verdeel hierover de venkel en de citroen en zet de schotel in de oven.
Laat bakken gedurende 15 minuutjes.
En da's alles. Maar 't is zo hemels. Hmmmmmmmmm....
Abonneren op:
Posts (Atom)