Zalig zondeloze chocolademousse

Ik had dit recept een tijdje geleden op tv gezien. Ik kon mij de presentator nog levendig voorstellen: een donkerharige Fransman in Engeland, zwaar accent, zoals er verschillende zijn. Maar ik kon begot niet op zijn naam komen. Wist ook niet meer waar ik het gezien had en of het al dan niet ondertiteld was.

't Was pas toen ik mijn witte was instak dat ik het licht zag: Raymond Blanc! Eureka! Dit is dus zijn recept, allez, dat van zijn "maman" naar 't schijnt. Het een is een mousse voor de echte donkere chocolade liefhebber. Als iemand het aandurft om het met - godbetert - melkchocolade te maken, dan kom ik die persoonlijk uitroken.

Wat denk je? Gaan we eraan beginnen? Maar pas op hé! Géén melkchocolade! Ah ja, en met de eierdooiers kun je dit maken.




Wat heb je nodig voor 4 personen?

170 g gitzwarte chocolade (60% cacao of meer!)
40 g suiker
7 eiwitten
1/2 tl citroensap
snufje zout





Smelt de chocolade au-bain-marie of in de microgolf.

Klop het eiwit stijf met het citroensap en het snufje zout en doe er op het einde de suiker bij.

Vouw 1/3de van het eiwit onder de chocolade en meng heel snel en stevig tot je een papje krijgt. Als je het te traag doet dan stijft de chocolade terug op en krijg je brokjes. Vouw er nu voorzichtig de rest van het eiwit onder en zorg dat het luchtig blijft.

Verdeel over de kommetjes en laat minstens 2 uur opstijven.


Meer is er dus niet aan. Maar lekker én heerlijk licht jong! Niet te doen.


Smakelijk!


Ann



De mensen die een boek besteld hadden, die worden morgen verstuurd! (als ik de juiste enveloppes heb).

Italiaanse balletjes met tomatensaus.

Wat een zalige dag vandaag. Om eerlijk te zijn, ik leef meestal als een kluizenaar. Ik zie - vooral als ik als copywriter werk - weinig volk (ook tijdens het weekend) en soms kan ik dan echt wel eens behoefte hebben om onder de mensen te komen. Zo ook vandaag. Heb een flink dagje in Leuven gespendeerd en dat heeft deugd gedaan. Het was druk, maar niet té druk. Ik kon het ook niet laten om elke boekhandel binnen te stappen om te zien of ze mijn boek hadden. hehe. 't Is toch iets bijzonders zenne. Ik heb daar maandenlang in mijn eentje aan gewerkt. Zonder feedback of hulp van iemand. En dan plots zie je dat daar liggen, als iets onwezenlijks. Raar.

Fin, om het maar niet over slaatjes te hebben. Deze heerlijke balletjes zijn absoluut een aanrader. Smeuïg vanbinnen, krokant vanbuiten. Er kruipt wat werk in maar 't is overheerlijk. Het is ook nu weer een creatie voor VTM Koken. Kom, we beginnen eraan!





Wat heb je nodig?

200 g rijst (klevende)
1 teen look
1/2 rode paprika
2 lente-uitjes
1/2 courgette
75 g doperwtjes
3 el fijngehakte peterselie + evt wat andere verse kruiden zoals basilicum en oregano
200 g mozzarella
peper en zout
olijfolie

2 eitjes
50 g panko
Frituurolie

Kook de rijst gaar en laat volledig afkoelen.

Pel en hak de look fijn. Snij de paprika en courgette in fijne blokjes. Bak ze 3 minuutjes aan in wat olijfolie samen met de look, kruid met peper en zout. Laat afkoelen.
Meng de groentjes onder de rijst samen met de peterselie.
Snij de mozzarella in blokjes en roer onder de rest. Kruid alles goed met peper en zout.

Vorm balletjes van de mengeling en leg op een bord. Laat minstens 1 uur opstijven in de koelkast.

Klop de eitjes los en doe in een kommetje. Doe de panko in een andere kom. Rol de balletjes eerst in het eimengsel en daarna in de panko.

Bak de balletjes 4 minuutjes in frituurolie.



Saus

1 ui
2 teentjes look
1 blik tomatenblokjes (400 g)
1 flinke el oregano
peper en zout
olijfolie


Hak de ui en look fijn en fruit glazig in 2 el olijfolie. Doe er de tomatenblokjes bij en kruid met zout, peper en oregano. Laat 10 minuutjes sudderen. Doe de saus in een blender en mix. Doe terug in het pannetje en laat nog wat verder pruttelen tot alle smaken mooi vermengd zijn. Serveer met de balletjes.

Is ook perfect als topping voor zelfgemaakte pizza's of gewoon als snelle pastasaus.


Smakelijk!


Ann

PS: Dat plezant talloorken is van Serax.

Happy chicken salade

Toen VTM Koken mij vroeg om iets te doen met tempeh moest ik eerlijk gezegd eens serieus in mijn haar krabben. Daar had ik nu echt nog nooit iets mee gedaan. Ik ben al geen grote tofu fan en tempeh, dacht ik, zal wel iets gelijkaardigs zijn. Maar neen, echt niet. Deze happy chickensalade is bijzonder smaakvol. Niet te veel werk ook, dus zeker eens de moeite om te proberen. Ik heb de gerookte tempeh gehaald in de Bio-planet.

En zie je het zitten?



Wat heb je nodig?

170 g gerookte tempeh
¼ rode paprika
¼ gele paprika
¼ groene paprika
5 augurkjes
2 lente-uitjes
3 el fijngehakte peterselie
1 flinke el mayonaise
1 flinke el yoghurt
1 tl mosterd
peper en zout
olijfolie


Snij de gerookte tempeh in blokjes en bak ze aan in wat olijfolie. Laat afkoelen.
Hak de paprika’s, de augurkjes in blokjes en de lente-uitjes in plakjes. Roer de mayonaise en de mosterd onder de yoghurt. Kruid met peper en zout.

Meng alle ingrediënten voorzicht onder elkaar.

En da's alles! Je kan het eten als een echte kippensalade. Maar ik vind het eigenlijk lekkerder want die kip smaakt meestal naar niks.


Smakelijk!


Ann

Wat heb jij allemaal over voor je vrienden?

Schitterend filmpje van Carsberg waarbij vriendschap écht op de proef wordt gesteld. Het idee is van Duval Modem.






Ann

Sushi voor luie wijven gelijk ik.

De deugd zonder de nood, noemen ze dat. Of toch iets in die aard, op de juiste uitdrukking kan ik effe niet komen. Maar je begrijpt wat ik bedoel. Soms heb je echt wel zin in sushi, maar heel wat minder zin in dat geknoei met die norivellen en dat bamboematje waar die vervelende rijst tussen kruipt. Voor VTM Koken heb ik gisteren dit gemaakt. Het zijn alle ingrediënten van een vegetarische sushi, maar dan zonder het tijdverlies. Toegegeven, zo'n rolletje oogt mooier, maar dit is wel even lekker. De zwarte sesamzaadjes heb ik gehaald bij de Sikh's in Sint-Truiden, maar je vindt het zeker in de Aziatische winkels. Wat denk je? Gaan we er nog eens aan beginnen?

Bestelgegevens voor het boek: onder het recept.



Wat heb je nodig voor 2?

150 g sushirijst
1 avocado
1/2 komkommer
150 g doperwtjes
1 lente-uitjes
1 el sesamolie
1 el sojasaus
1 el rijstazijn
1 tl wasabi (of meer als je van pittig houdt)
2 tl zwarte sesamzaadjes (of gewone)
1 nori vel


Kook de sushirijst volgens de instructies op de verpakking. Laat afkoelen.
Snij de komkommer in dunne reepjes en de lenteuitjes in dunne ringetjes. Blancheer de doperwtjes 2 minuutjes in kokend water, giet af.
Doe de sojasaus, sesamolie, rijstazijn en wasabi in een kommetje en roer los. Marineer er de groentjes gedurende 1 minuutje in.
Meng alles onder de sushirijst.
Schil en ontpit de avocado en snij in blokjes en meng onder de rijst.
Snij met een schaar de nori in fijne reepjes en dresseer over de rijst. Werk af met de sesamzaadjes.

Zo simpel is da!


Smakelijk!

Ann



Wie via mij mijn slaatjesboek wil bestellen, stuurt mij een mailtje met jouw naam, adresgegevens en eventueel met de namen die ik in het boekje moet schrijven. Mijn mail is ann.help@telenet.be. Als je via mij bestelt, kost het boek 14,95 € plus 3,50 € verzendingskosten (da's enkel voor verzendingen binnen België). Maar dan heb je wel een gesigneerd exemplaar natuurlijk.

Daar is 'm! Daar is 'm!

Mijn kookboekje! Nu in de boekhandel! Voor een zeer democratische prijs: 14,95€






Joehoe!!!!! Toch wel speciaal om dat zo in de boekhandel te zien liggen. Het is nu heel concreet geworden allemaal. Maandenlang heb ik in mijn eentje hieraan gewerkt. Eerst ideetjes bijeenzoeken, in een concept verwerken, daarna de recepten bedenken en uittesten, fotograferen en dan ook nog in een tekst gieten. Het was soms wat véél voor één persoon, maar ik ben er geraakt. Netjes op tijd, zoals het hoort.

Ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk variatie te bieden en zo weinig mogelijk klassiekers te gebruiken, want ja, die vind je in honderden andere kookboeken. Maar ze zijn altijd eenvoudig om te maken, en niet duur. Da's belangrijk voor mij. Lekker eten moet voor iedereen toegankelijk zijn.

Smakelijk! Of nee: veel leesplezier!


Ann

Que... quesi... quesadilla's!

Geen makkelijke naam voor zo'n eenvoudig gerecht. Nu ja, het maakt niet uit hoe het heet. Maar hoe heet het is. Want dit is echt heerlijk zomers party food. En aangezien de zon voor 't eerst komt piepen, dacht ik: kom we bloggen een quesidilla...eh quesadilla! Ik grill de mijne in een pan, maar je kan ze ook makkelijk op de bbq leggen. Jaja, daar komt de zomer aan!

Ik heb het recept bedacht voor VTMKoken.





Wat heb je nodig voor 4 personen?

1 pak maïstortilla's (gewone gaan ook)
1 blik rode bonen (400 g)
1/2 tl gemalen koriander
1/2 tl komijn
1/2 tl chilipoeder
1 bosje verse koriander
1 limoen (sap)
fleur de sel
2-3 avocado's
1 bakje kerstomaatjes
1 rode ui
100 g gerijpte cheddar (geraspt)
150 g zure room
olijfolie

Giet de rode bonen af en spoel ze onder stromend water. Doe ze in een keukenrobot samen met de gemalen koriander, de komijn, het chilipoeder en de helft van de verse koriander (ook de steeltjes). Doe 2/3de van het sap erbij en mix tot een pasta. Kruid met het zout.

Pel en ontpit de avocado's en snij in blokjes. Snij ook de tomaten in stukjes en de ui in halve maantjes. Besprenkel de avocadoblokjes met de rest van het sap.

Neem een tortilla, smeer hem in met de rode bonenpasta, leg er wat avocado, ui en tomaten op. Werk af met wat cheddar, koriander en wat zure room. Leg er een tweede tortilla op en druk wat aan.

Zet een grillpan op het vuur en laat goed heet worden. Doe er wat olijfolie in en leg er de quesadilla in. Laat 2 minuutjes aan elke kant bakken.

Haal uit de pan, snij in 4 stukken en serveer meteen.... met een goei fris pintje in het zonnetje.

Skronsch skronsch skronsch!


Ann


Burps!

Libelle, c'est moi.

Vorige week kreeg ik een mailtje van de redactie van de Libelle om te vragen of ik een productie voor hen wou doen. Enkel koken en stylen. Het was verschrikkelijk druk toen ik dat mailtje kreeg, en ik antwoordde daarop nogal droogjes: "ja dat kan, over hoeveel recepten gaat het?".

Qua 'coolness' kan dat wel tellen hé. Maar enfin zeg, dacht ik een paar uur later (toen ik al mijn werk had afgewerkt), dat was misschien wel een heel kort antwoordje. Dan maar teruggemaild met de vermelding dat ik het echt super vond om hiervoor gevraagd te worden.

Na veel heen en weer gemail had ik op vrijdag een meeting met de mensen van Libelle. En dat was echt een heel leuke ervaring. Fijne mensen daar. Direct na de meeting ben ik gaan shoppen, je weet wel, borden, servietten, onderleggers, glazen, dat soort dingen. Op zaterdag en zondag nog de hele dag druk in de weer geweest met het maken van ondergronden (die uiteindelijk niet gebruikt werden). Kan gebeuren.



Was ook vlees gaan bestellen bij de slager zodat er niets kon mislopen. Allez, dat was toch het plan. Ik dacht zondagnamiddag, "toch eens kijken of die bestelling in orde is". En neen dus. Ze hadden verkeerd vlees geleverd (stond nochtans juist op de bestelbon). Paniek! Waar haal je op zondagnamiddag nog vlees??? En dan nog iets heel specifieks en herkenbaar??? Gelukkig woon ik aan de grens met Waals-Brabant en daar zijn wel meerdere supermarkten open. Bij de eerste supermarkt had ik al prijs. Ze hadden het! Oef zeg. Paniek voorbij.

En toen was het d-day. Hop naar de fotograaf. Amai, wat een gigantische studio. Ik ben in véél studio's geweest, maar dit was toch wel een van de grootste. Het was echt wel wennen om in zo'n semi-professionele keuken te werken. Maar het ging behoorlijk, al zeg ik het zelf.




Er werd gewerkt met kunstlicht, iets wat ik nooit doe, maar 't was eens plezant om te zien hoe het eraan toegaat. Ik blijf de voorkeur hebben voor natuurlijk daglicht omdat de foto's dan véél frisser ogen, maar de fotograaf kon het goed camoufleren, vind ik.



Qua styling had ik echt veel te weinig bij. Allez, meer dan wat hier op de foto staat, maar toch niet genoeg. Ik had namelijk al 5 foto's in mijn hoofd, maar aangezien ik de fotograaf niet ben. Fin, dat weet ik dan weer voor de volgende keer.


En nu weer over tot de orde van dag : les voorbereiden voor vanavond.


Tada!


Ann


Ah ja, de reportage verschijnt in week 15. Da's de week na de paasvakantie denk ik.

Vederlichte appel-yoghurt muffins.

Jawel, je leest het goed: vederlicht. Ze zijn niet alleen lekker fluffy maar er zit ook niet zoveel vet in. De helft wordt namelijk vervangen door gewone witte yoghurt. En aangezien het muffins zijn en geen cupcakes, heb je er ook een pak minder werk aan.

Da's eigenlijk het belangrijkste verschil tussen een muffin en een cupcake. Voor cupcakes moet je je eieren opkloppen, en alles goed mengen, terwijl je dat voor muffins dat helemaal niet mag doen. Het recept komt niet van mij, maar van Janneke Philippi, uit het kookboek 'Appeltaart'.





Wat heb je nodig (8-10 stuks)?


2 eieren
150 g suiker
1 zakje vanillesuiker
150 ml yoghurt
100 ml zonnebloemolie
250 g zelfrijzende bloem
2 appels (geen moesappelen), geschild en in blokjes gesneden van 1 1/2 cm
50 g havermout (ik heb die van biotime genomen)
snufje zout

Verwarm de oven voor op 200°.

Klop in een kom de twee eitjes los met een vork. Roer er de suiker en de vanillesuiker onder en een snufje zout. Meng er ook de yoghurt en de olie onder.

Zeef de bloem boven het beslag en roer het er kort onder (er mogen nog brokken bloem inzitten).

Schep de appels en de havermout onder het beslag.

Let op! Hoe minder je roert, hoe beter.

Vul je muffinvormpjes met het beslag tot aan de rand. Zet ze in de oven en laat ze 20-30 minuutjes bakken (afhankelijk van de grootte van de vormpjes).

Check met een satéprikker of ze gaar zijn. Laat afkoelen en smullen maar!


Smakelijk!


Ann