Aaahhhhh.... de jaren zeventig. Toen de limonade nog neongroen was, het servies van Esso kwam, de viewmaster op het nachtkastje lag en de Monchichi in de armen van ondergetekende. Elke woensdagmiddag wachtte mijn moeder mij op met deze wel heel bijzondere pasta. Ahum. 't Is blijkbaar een typisch West/Oost-Vlaams gerecht, want het Italiaans noemen zou de waarheid teveel onrecht aandoen.
Je moet weten, mijn ma had toen nog nooit een Italiaan in levend lijf gezien, laat staan dat ze toen al wist hoe ze pasta zou moeten maken. Gelukkig waren toen de pakjes van Miracoli (uitgesproken: mirrakollie) pas op de markt. En de worstjes van Zwan ook.
Wat heb je nodig voor 2?
1 pak Miracoli Italiano
1 blik Zwan worstjes (Frank) (400 g)
1/2 liter melk
30 g bloem
Zet een steelpannetje op het vuur en doe er de melk en de bloem in. Warm al roerend op tot de saus begint te binden. Voeg er de tomatenpuree uit het Miracoli pak bij en 1/3 van het vocht van de Zwan worstjes. Blijf roeren en laat de saus wat doorkoken. Voeg er de kruiden bij die ook in het pak zitten.
Zet een grote pan op het vuur, doe er ruim water in, een snuf zout en breng aan de kook. Doe er de pasta in en laat 4 minuutjes koken. Giet af, verdeel over de borden en lepel er de saus over.
Leg er de zwanworstjes op, en strooi er wat van de parmezaanse kaas over die ook in het pak zat.
Stond er als titel in het kookboek van Thomasina Miers. Die snel mag je wel met een korrel zout nemen. Nu ja, veel werk is er niet aan, maar hij moet toch wel een uurtje of 2-3 opstaan. Toegegeven, hij is echt de moeite waard. Ik heb een beetje aan het recept moeten knutselen omdat niet alles beschikbaar was, maar oh boy, wat is hij overheerlijk!
Wat draaien we daar allemaal in?
1 kg goedkoop rundsvlees (ik heb stoverij/runderlappen genomen)
3 uien (zeer fijngehakt - evt met keukenrobot)
4 tenen knoflook (zeer fijngehakt - evt met keukenrobot)
olijfolie
300 g pikante chorizo (echt nodig, het maakt het zoveel dieper van smaak)
2 kl gemalen komijn
1 kl chilipeper
1 kl gemalen kruidnagel (anders 3 kruidnagels)
1 kl sterk paprikapoeder
1 groot kaneelstokje
3 laurierblaadjes
1 grote rode chillipeper (mét zaadjes - fijngehakt)
1 el gedroogde oregano (of 2 el verse)
3 el balsamico azijn
2 blikjes gehakte tomaten (400 g elk)
2 el tomatenketchup
2 el bruine suiker
2 blikjes rode bonen (of borlotti) 400 g elk
Laat het vlees op kamertemperatuur komen. Doe 2 el olijfolie in een pan met dikke bodem (type Creuset of gelijkaardig). Laat goed heet worden en bak er het vlees in bruin. (Neem je tijd en begin niet onmiddellijk aan het vlees te prutsen en te draaien. Dan komt er teveel water vrij en kookt je vlees ipv bakken). Haal het vlees eruit. Doe opnieuw een eetlepel olie in de pan en bak er de stukjes chorizo in. Haal de chorizo eruit en bak de ui, look, specerijen en kruiden en chilipeper in de chorizo olie tot ze zacht zijn. Voeg de azijn toe, tomaten, ketchup en suiker aan toe. Kruid met peper en zout.
Schep alle vlees weer in de pan en voeg 400 ml water (of rode wijn) toe. Breng aan de kook en laat minstens 2 uur pruttelen op een zacht vuurtje met het deksel op de pan. Roer af en toe eens zodat het niet kan aanbranden. Voeg er na 2 uur de uitgelekte bonen aan toe en laat nog minstens een half uurtje verder pruttelen tot het vlees letterlijk uiteenvalt.
Serveer er zure room, geraspte cheddar kaas, guacamole en ijsbergsla bij. En tortilla's natuurlijk. Hmmmm.
Laat me tijdig weten wanneer je dit maakt, want ik kom af! Met de hondjes.
Ik maak daar met dees madam en dees madam een megalekkere curry en dees trees neemt er alleen maar een foto van als 't te laat is. Nu ja op zich is dat ook wel een compliment natuurlijk.
Enfin, hieronder dus de penibele foto. Maar 't heeft duidelijk gesmaakt en da's 't belangrijkste. Oh ja, ik wil bij deze ook nog eens Dorien bedanken voor haar boeiende workshop. Was heel interessant.
Wat ging daar zo allemaal in?
2 el gewone olie
1 kl gemalen komijn
1 kl gemalen korianderzaadjes
4 steeltjes verse koriander (zonder de blaadjes)
2 kl kurkuma
½ kl venkelzaadjes
1 groene + 1 rode chilipeper
1 kl harissa
2 el molasses (op basis van granaatappel) evt vervangen door wat rietsuiker
3 cm gember
2 wortelen
1 aardappel
½ pompoen (klein!!!)
1 ui
2 à 3 teentjes look
¼ spitskool
½ courgette
½ aubergine
2 tomaten
5 steeltjes snijbiet + groen (maar later erbij gedaan)
2 handen andijvie
250 g volle yoghurt
Je mag daar ook nog kikkererwten, sperzieboontjes en bloemkool bij doen nu je toch bezig bent.
Doe de olie in een pan met dikke bodem. Bak er de specerijen in gedurende 2 minuutjes. Doe er de look, ajuin, gember en chili bij. Laat zachtjes bakken tot de ajuin zacht is. Nu mag er de pompoen en de wortel bij. Laat opnieuw zachtjes garen en doe er evt. wat water bij (1/2 glas water). Deksel op de pot. Na 10 minuutjes mag er de spitskool bij, de aardappel, steeltjes snijbiet en de koriandersteeltjes bij. Opnieuw rustig laten garen (deksel op de pot). Doe indien nodig opnieuw wat water bij. Na 10 minuutjes mogen er de aubergine en courgette bij. Opnieuw laten garen. Als laatste mogen er de tomaten en het groen van de andijvie en snijbiet bij. Bevochtigen met wat water. Kruiden met peper en zout, en de molasses.
Als alles beetgaar is, mag je het vuur afzetten en er de yoghurt onder roeren. Serveer met wat verse korianderblaadjes. Rijst is daar ideaal bij. Of naan. Hmmmm.
Geef toe, het gebeurt zelden dat iemand opmerkt dat de rijst verdekke lekker is. Wel, daar komt nu dus verandering in. Ik had deze al een paar keer gegeten bij La Cucaracha in Leuven. En toen ik deze versie van Thomasina Miers zag, moest ik hem gewoon proberen.
Deze smaragdgroene rijst is heerlijk fris en gaat perfect bij kip of rijst én natuurlijk bij een zalig Mexicaans etentje.
Wat moet daar in voor 4 personen?
400 g basmatirijst
1 klein teentje look
1 kleine ui
2 flinke handen verse korianderblaadjes
1 flinke bos peterselie of spinazie
4 el olijfolie
600 ml kippenbouillon
zeezout en zwarte peper
Doe de rijst in een zeef en spoel hem af onder koud water tot het helder wordt.
Pureer de look, ui en groene kruiden met een scheutje water en de helft van de olijfolie met de mixer of in een blender tot een groene puree ontstaat. Verhit de resterende olie in een pan en voeg de puree toe. Bak al roerend gedurende 5 minuutjes en zorg dat het niet aanbrandt of bruin wordt.
Voeg de rijst toe en roer alles goed door elkaar. Schenk de bouillon erbij en laat koken tot het meeste vocht opgenomen is.
Snij een bakpapier zo groot als de diameter van de pan en leg op de rijst zoals hieronder (met het flapje wel naar beneden natuurlijk):
Leg het deksel op de pan en zet de rijst nog 20 tot 30 minuutjes in een lauwe oven op 120° tot het vocht volledig is opgenomen. Proef, breng op smaak en serveer.
Ik kan het me nog levendig herinneren toen Thomasina Miers in 2005 de titel Masterchef won bij de BBC. Ze was een nogal opvallende verschijning en haar passie voor Mexicaans eten werkte echt aanstekelijk. Ondertussen heeft deze madam niet stilgezeten en heeft ze al 4 (!) restaurants (Wahaca) met voornamelijk Mexicaans streetfood op de kaart. Het is dan ook niet te verwonderen dat ze een kookboek heeft uitgebracht met als titel: Mexicaans! 135 recepten uit het échte Mexico.
Haar liefde voor Mexicaans eten spat echt van dit boek af. Je voelt gewoon dat dit boek een ziel heeft. Ze geeft uitgebreid uitleg over de Mexicaanse technieken, gebruiken, variëteiten, smaken en dergelijke. Je vindt er allerhande recepten in voor ontbijt, soep, voorgerechten, salades, desserts, stoofpotjes... Ik heb er ondertussen al twee receptjes uit geprobeerd en geloof me vrij, 't was niet lekker maar overheerlijk. Die twee receptjes verschijnen dan ook morgen en overmorgen op deze blog.
Om eerlijk te zijn, ik heb dit boek al een tijdje. En het heeft zeker een maand of 3, 4 geduurd vooraleer ik er iets uit kookte. Ik vond het nogal overweldigend, denk ik. Zeker de vaak heel uitgebreide lijsten met ingrediënten. Veel dingen vind je bij ons gewoonweg niet. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit korianderwortel in de handel gezien. Of chile de arbol, wat ze jammer genoeg veel gebruikt. Ezapote ken ik eerlijk gezegd ook niet.
Maar eigenlijk kan je dat omzeilen. Gerookte chilipepertjes bijvoorbeeld, kun je vervangen door gewone Spaanse pepertjes én een beetje sterk paprikapoeder. Natuurlijk moet je al een beetje culinaire kennis hebben om zoiets te weten natuurlijk. Gelukkig zijn niet alle recepten doorspekt met exotische ingrediënten.
En toch vind ik het een geslaagd kookboek. Omdat ik authenticiteit zeker weet te waarderen én omdat ik Mexicaans gewoon heel erg lekker vind. Alleen jammer dat de meeste Mexicaanse restaurants bij ons niet zo goed zijn. Soms denk ik dat die Mexicanen uit hun land verbannen zijn wegens hun middelmatige eten.
Dan maar beter zelf een potje Mexicaans koken. Met dit kookboek als leidraad. Absoluut.
We moeten het ijzer smeden terwijl het heet is. 't Is de tijd van de pruimen en ik zou mezelf niet zijn moest ik me niet aan een experimentje wagen. Ik had nog nooit griesmeelpudding gemaakt noch gegeten. En gestoofde pruimen heb ik ook nog nooit gemaakt. En toch wist ik dat dit een perfecte combinatie zou zijn. En dat is het ook.
Wat zwieren we erin? (Voor 4 tot 6 porties)
1 l melk
75 g griessuiker
1 zakje vanillesuiker
100 g griesmeel
8 zeer rijpe pruimen
3 el suiker (of naar smaak)
1 zakje vanillesuiker
1 mespuntje kaneelpoeder
1 steranijs
Breng de melk met de suiker aan de kook, doe er het griesmeel bij en laat al roerend indikken. Als de pap dik genoeg is mag je hem over de potjes verdelen. Laat afkoelen.
Was, ontpit de pruimen en snij ze middendoor. Doe ze in een steelpannetje samen met de vanillesuiker. Zet het pannetje op een middelhoog vuur (zonder water!) en breng de pruimen al roerend aan de kook. Al snel zullen de pruimen voldoende vocht afgeven. Mocht dit niet het geval zijn, doe er dan evt. een beetje rode wijn bij. Voeg er de kaneel en de steranijs aan toe en ook al 2 eetlepels suiker. Laat verder sudderen tot de pruimen gaar zijn. Proef en roer er indien nodig nog de resterende lepel suiker onder. Haal van het vuur.
Lepel de gestoofde pruimen op de griesmeelpudding en serveer. Smullen maar!
