Hemelse quiche met geitenkaas en waterkers

Ik had nog wat geitenkaas liggen en een rol bladerdeeg, dus een quiche was een logische keuze. Waterkers met z'n heerlijke peperachtige smaak werkt perfect in deze quiche.




Wat heb je nodig?

1 rol kant en klaar bladerdeeg
150 à 200 g geitenkaas type chavroux zonder korst
2 grote eieren
1 potje light room of 2 cl melk
1 ui
2 bussels waterkers
peper, zout
nootmuskaat
olijfolie


Leg het deeg in een beboterde lage taartvorm, doorprik het deeg veelvuldig met een vork en bak gedurende 5 minuutjes blind (met droge bonen of met een kleinere taartvorm erop) in een oven van 190°. Snij ondertussen de ajuin grof en bak in een beetje olijfolie tot de stukjes mooi glazig zijn. Voeg hierbij de grofgesneden waterkers en warm nog zo'n minuutje op. Doe in een ander kommetje de eieren met de room en klop los. Kruid met peper, zout en nootmuskaat. Doe hierbij de ajuin en waterkers.

Haal na 5 minuutjes de taartvorm terug uit de oven en verwijder de bonen of de kleinere taartvorm. Giet hierin het eier/waterkersmengsel.

Zet de quiche terug in de oven en bak gedurende 25-35 minuten (afhankelijk van de oven) tot deze mooi goudgeel ziet.

Ik eet hier meestal een slaatje van ruccola bij met tomaatjes, balsamico, olijfolie, peper en zout.

Smakelijk hé!

Een boek dat mijn leven grondig heeft veranderd...

Ik heb nooit gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar ja, er bestaat inderdaad een boek dat mijn leven heeft veranderd.





"Leer ons stil te zitten" van Tim Parks is voor mij een héél herkenbaar boek. Net als Tim Parks heb ik last van chronische pijnen en was ik een meester in het negeren van die pijnen, met alle gevolgen van dien. Dit is echt wel het eerste boek waarbij ik het gevoel had van 'yes! ik ben niet alleen'.

Een paragraaf waar ik me volledig in kon vinden is deze:

"Eigenlijk was mijn lichaam me vreemd. Ik was me alleen van mijn lichaam bewust wanneer het anders reageerde dan normaal, wanneer het mijn werk onderbrak. Pijn was een inbreuk op mijn drukke werkschema. Ik onderzocht pijn niet. Ik besteedde er geen tijd aan."

Het was echt alsof hij m'n gedachten las. Zo raak zat hij. Op vaak grappige wijze beschrijft hij hoe hij bij dokters én zichzelf op zoek ging naar de oorzaken van de pijn. Hij onderging de meest pijnlijke onderzoeken, maar er werd niets gevonden.

Tot Tim Parks op een gegeven moment naar India moest voor z'n werk. Daar komt hij terecht bij een ayurvedische arts. Door hem leert hij op een andere manier naar zijn klachten te kijken. Hij leert er te mediteren en te letten op zijn ademhaling. Hij gaat zelfs een paar keer op retraite in verschillende ashrams. Hij kan zich helemaal niet vinden in wat er daar verkondigd wordt, want hij is helemaal niet zo "zweverig", maar hij voelt wel dat de meditatie vruchten afwerpt.

Ikzelf volg - sedert het lezen van dit boek - regelmatig yogalessen en ook ik merk de voordelen hiervan. Ik ben ook helemaal geen 'zweverig type', maar ik voel wel dat ik me veel makkelijker kan ontspannen... ECHT ontspannen.

Leren ademen, leren luisteren naar je lichaam... het kan misschien beginnen bij dit boek. Het was voor mij alleszins het geval.

't is morgen drie koningen!

Dus tijd voor een driekoningentaart. Er kruipt niet veel werk in, dus da's geen excuus om ze niet te maken. Bovendien kunnen jullie kinderen ondertussen grof geld verdienen door alle huizen in de buurt te terroriseren en de arme buren te kwellen met hun kindergekrijs... eh sorry... hemels gezongen driekoningenliedjes.





Wat heb je nodig?


2 rollen kant en klare bladerdeeg
1 eetlepel abrikozenconfituur
2+1 eieren
125 g suiker
125 g boter (op kamertemperatuur)
125 g amandelpoeder
1 kl ammandelessence (optioneel)


Doe de boter in een kom en klop ze met een elektrische klopper romig met de suiker tot de boter bijna wit ziet (3 à 4 minuutjes). Doe er een eitje bij, klop tot het eitje goed is opgenomen en doe er dan het tweede bij. Klop ook hier tot het eitje helemaal is verdwenen. Kap er vervolgens het amandelpoeder en de essence bij, goed mengen.*


Ontrol 1 rol bladerdeeg en leg het met papier en al op een ovenplaat. Doorprik het centrale gedeelte van het deeg veelvuldig met een vork. Bestijk het deeg met de confituur maar blijf zeker 5 cm van de rand. Doe hierop het amandelmengsel en blijf opnieuw 5 cm van de rand.


Kluts het laatste eitje los in een kommetje en bestrijk de rand van het deeg met het ei. Neem nu de tweede rol bladerdeeg en snij een rand van 5 cm rondom rond van het deeg. Neem de rand weg en het midden van het deeg op het amandelmengsel. Vouw nu de rand van de onderste laag bladerdeeg over de bovenste en knijp met je vingers de rand goed vast. Het amandelmengsel mag er niet kunnen uitlopen. Van de overschot van het deeg kun je eventueel sterretjes maken en ze op de taart leggen.


Snij met een scherp mes een kruisje in het midden van de taart zodat de stoom wegkan. Bestrijk de hele taart met het ei.


Zet de taart in een voorverwarmde oven en bak gedurende minstens 35 minuten op 190°. Doorprik met een mes om te zien of de taart klaar is. Het mes zal nog wel vochtig zijn maar er mag geen lopende deeg meer aanhangen.


Jullie mini versies van Melchior, Gaspar en Balthazar zullen jullie eeuwig dankbaar zijn.


* Edit: als je vulling te lopend is, zet ze dan een kwartiertje in de koelkast vooraleer je ze op de taartbodem doet.

Mijn moeders wijsheden - deel twee

Ik heb jullie al eerder al verteld dat mijn ma een wijze vrouw is.







Grappig en gevat, dat is ze. Niet alleen maakt ze haar eigen versies van bestaande uitdrukkingen, maar ze geeft ook heel wijze raad. Dit is er zo eentje:



"Bak nooit spek in uwen bloten"



Mijn ma heeft het goed met ons voor.

Spaanse troost

Als je eens een dagje alleen thuis bent - je weet wel zo'n dagje waar je in je jogging rondslentert met je kousen hoog opgetrokken, je haar in alle windstreken, WijfTV op de achtergrond - zo'n dagje dus. Wel, ik heb een receptje dat daar perfect bij past. Ik noem het Spaanse troost.





Hoe maak je het?

4 à 5 plakjes chorizo (ong. 50 g)
250 g witte bonen (in blik - zonder tomatensaus)
1/2 glas witte wijn (of kruidenbouillon)
1 handvol spinazie (ik heb 75 g diepvries bladspinazie gebruikt)
100 g witte vis, genre pollak, koolvis, kabeljauw...
peper en zout
olijfolie

Doe wat olijfolie in een pan. Versnipper de chorizo en bak gedurende 2 minuten in de olijfolie. Giet de witte bonen af en spoel ze grondig. Doe ze bij de chorizo. Overgiet met de wijn en laat een minuutje goed pruttelen. Voeg er de ontdooide spinazie bij. Kruid de witte vis met peper en zout en leg op de bonen. Dek af en laat 6 à 8 minuutjes pruttelen totdat de vis gaar is. Da's alles.

En nu genieten maar. Met je voeten op de salontafel.

Hachée Marie Curry

Dit "comfort food" gerechtje heb ik uitgevonden toen ik een jaar of 12 was, als ik mij goed meen te herinneren. Jaja, ik was toen al bezig aan de voorbereidingen van deze blog. ;-)





Ik weet het, het ziet er niet uit, maar 't is wèl lekker en doodeenvoudig.

Voor 4 à 5 personen:

650 g gemengd gehakt
1 1/2 kg aardappelpuree (zelfgemaakt natuurlijk)
currypoeder
50 g chapelure
50 g boter in blokjes + boter om te bakken


Bak het gehakt rul in wat boter. Kruid stevig met currypoeder (het gehakt moet mooi geel zien). Als het gehakt gaar is, mag je het in een grote vuurvaste schotel doen. Bedek met een dikke laag aardappelpuree (gemaakt met aardappelen, 1 ei, een scheut melk en evt. een klontje boter, nootmuskaat).

Bestrooi de aardappelpuree met de chapelure en leg hier en daar een blokje boter. Zet de schotel onder een hete grill tot de chapelure begint te kleuren.

Ik serveer hier meestal een ouderwets tomatenslaatje bij, gemaakt van verse rijpe tomaten, 1 fijngesnipperd sjalotje, gewone witte azijn (Blauwe Hand), fijne slaolie, fijngehakte peterselie, peper en zout. De Italiaanse versie (met olijfolie en balsamico of citroen) past hier vreemd genoeg niet zo goed bij.

Het blijft een toppertje bij ons. Snel klaar, makkelijk, goedkoop, lekker... meer hebben we niet nodig.

Uil

Mijn schoonvader is zo'n beetje een amateur ornitholoog. 't is te zeggen, ze wonen midden in het bos en af en toe ziet en hoort hij wel eens een vogeltje.





Al een aantal maanden was mijn schoonvader bijzonder fier over het feit dat hij kon communiceren met een uil. Want wonder o bovenwonder, telkens hij buiten 'oehoe oehooooeee' riep, kreeg hij antwoord terug. Z'n naaste buur beaamde het wonderbaarlijke verhaal en zei dat ook hij contact had gehad met de openhartige uil.

Op een gegeven moment zat mijn nog thuiswonende schoonbroer boven op zijn kamer te studeren. Hij zag zijn vader buiten komen, en ja hoor, hij begon 'oehoe oehooooeeeee' te roepen. Nog geen twee minuutjes later zag hij de buurman buitenkomen die ook 'oehoe oehooooeeeee' begon te roepen.

Wat bleek, in het bos woonden er niet één, maar twee uilen.

Cranberry-appelcake

Elk jaar koop ik veenbessen, meestal om er saus van te maken. Maar we hadden er eigenlijk niet zoveel zin in, en dus bleven die bessen maar liggen. Ik heb verschillende recepten gevonden voor cranberrycake maar ik had het gevoel dat de meeste recepturen niet klopten. De verhouding 3 eitjes en een 1/2 kilo suiker leek me nogal veel. Of er werd massa's bloem gebruikt, maar zonder bakpoeder of iets dergelijks. Dus ben ik zelf beginnen experimenteren met dit geslaagd resultaat. De cake is heerlijk luchtig met hier en daar een zure toets van de veenbessen.





Hoe maak je het?

4 eitjes
225 g suiker
170 g boter
200 g zelfrijzende bloem
1 koffielepel vanille extract of 1 zakje vanillesuiker
1 snufje zout
1 appel (geen moesappelen)
250 cranberry's of veenbessen


Klop de eitjes samen met de suiker en een snufje zout een vijftal minuutjes tot een dikke schuimige massa, de eieren moeten bijna wit zien. Laat ondertussen de boter op een heel zacht vuurtje smelten (boter mag zeker niet bruin worden). Giet dit al kloppend voorzichtig onder het eiermengsel. Vouw er de gezeefde bloem onder en zorg dat alles goed vermengd is.

Schil de appel en snij in kleine blokjes. Was de veenbessen en haal er de eventueel slechte exemplaren uit. Meng het fruit voorzichtig onder het deeg. Doe het deeg in een beboterde springvorm van +/- 24 cm.

Bak gedurende een 55-tal minuten (afhankelijk van de oven) in een voorverwarmde oven op 180°. Check met een breinaald of de taart gaar is. Let wel, de veenbessen geven wat rood vocht af dus helemaal droog zal de naald er niet uitkomen.

Edit: Gebruikers van een iPhone, gelieve niet aan uw scherm te likken.


Smakelijk!

Supersnelle appeltaartjes

Als je snel, snel zonder al teveel moeite een superlekker dessertje wil ineenboksen dan is dit hét recept! Op 12 minuutjes is het gepiept, dus daarover kan je al niet klagen. :-)





Hoe doe je het?

Voor 4 personen:

4 rechthoekige plakjes diepvriesbladerdeeg
1 appel
4 koffielepels abrikozenconfituur
1 ei (losgeklopt)
kaneel (indien gewenst)
amandelschilfers

Optioneel: 4 bolletjes vanilleijs en slagroom


Leg de vier plakjes bladerdeeg op een beboterde ovenplaat. Snij de appel in 4 stukken en ontdoe de appel van het klokhuis, schillen hoeft niet. Snij de vier delen in dunne plakjes van ongeveer 1/2 cm. Smeer op elk plakje bladerdeeg 1 koffielepel confituur, maar blijf zeker 2 cm van de rand. Leg de appelplakjes op de confituur. Bestuif lichtjes met een snuifje kaneel. Bestrijk de randen van het bladerdeeg met het losgeklopt ei en doe vervolgens wat amandelschilfers over de appel.

Zet de taartjes in een voorverwarmde oven op 200° (hetelucht) gedurende 12 minuutjes. Serveer met een bolletje ijs en wat slagroom.


Snel en lekker, meer moet dat niet zijn.